...

Pierwsze kroki po upadku

2011-05-15T19:37:00.000+02:00

Stowarzyszenie Olsztyn Wschodni oraz Pub Beczka zapraszają na pierwszy seans z cyku: Clint Eastwood w Beczce. Na pierwszy rzut idzie Sztandar Chwały. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych. Wstęp bezpłatny!

Tak. Staramy się. Wstajemy tak rok po roku. Szczegóły tutaj: http://www.facebook.com/event.php?eid=225903837423006

Próżne zapowiedzi aktywizacji

2011-05-11T11:24:00.002+02:00

Powoli wszystko wraca. Po trochu nie żyjemy. Po trochu funkcjonujemy lepiej niż kiedyś. Tak już bywa. Nie czekacie na nas z niecierpliwością. Wiemy o tym. Mieliśmy w tym spory udział. czas na czystą kartkę. Będzie o czym pisać. Już niedługo...

Morning Wood Promo

2010-11-03T00:39:00.003+01:00

Morning Wood Promo from Morning Glory on Vimeo.

olsztyn/6.11.2010/carpenter inn.

http://olsztynwschodni.blogspot.com /
http://soundcloud.com/artfruit /
http://soundcloud.com/mustnotsleep
http://morningglory.pl

[morning wood]@carpenter inn

2010-10-25T14:24:00.003+02:00

Rozbite popołudnie

2010-10-20T17:22:00.004+02:00

Wydany nakładem Staromiejskiego Domu Kultury w Warszawie tomik poetycki p.t. „Pracowite popołudnie” jest debiutem Literackim Natalii Małek. Ta urodzona w 1988 roku studentka anglistyki i amerykanistyki na Uniwersytecie Warszawskim jest przedstawicielką najmłodszego pokolenia poetów, śmiało wchodzących na salony literackie. Większość odbiorców pierwszy raz zetknęła się z twórczością poetki w trakcie lektury „Solistek” – antologii współczesnej polskiej poezji kobiecej. Droga literacka Małek zaczęła się , więc nieco inaczej niż droga wielu innych twórców. Najpierw antologia – a dopiero później debiut.Jest to jednak znak naszych literackich czasów.
„Jestem pełnoletnia w każdym stanie Ameryki” tak zaczyna się wiersz Malek p.t. „Wszystkie stany”. Ten incipit odgrywa istotną rolę w odbiorze całego tomiku. Malek wskazuje w wielu tekstach na swoją dojrzałość, nie zapominając jednak o dopiero co skończonym dzieciństwie, które to raz za razem przypomina o sobie w małych rzeczach kształtujących dzień powszedni (jak zamiłowanie do lemoniady z miętą zasygnalizowane w wierszu: Czym można się wkupić).
Pełnoletnia Malek pija „ soki zbyt gęste do wódki”( [Gdy zjadłam koktajlowe pomidorki], sporo czyta ( Kundera, Feringhetti , Heaney] i lubi chodzić do kina na francuską Nową Falę ( Dzień na prowincji) . Wyłania się więc z tego opisu obraz osoby wykształconej a w najgorszym wypadku aspirującej do odgrywania roli inteligenta ( w tym przypadku inteligentki). W wizerunku tym jest jednak pewna rysa , spowodowana prawie infantylną formą niektórych wierszy. Rysa ta wskazuję też na główny problem tomiku: na jego kolosalną nierówność. Obok wierszy co najmniej dobrych takich jak choćby tytułowe „Pracowite popołudnia” mamy tu też wiele tekstów, które w moim odczuciu nie powinny tu się znaleźć ze względu albo to na swoją banalność( Munszijet Nasser- opis katastrofy w kairskich slumsach może być nawet i wzruszający tyle, że tekstów związanych z tragediami spotykającymi ludzkość były już miliony a ten nic nowego nie wnosi zarówno pod względem literackim jak i publicystycznym), albo na słabą formę poetycką ( Para- filia), albo na jedno i drugie(Tamte wiersze).
Warto się więc zastanowić gdzie jest problem? Bowiem zastanawiające jest to jakim cudem autorka posiadająca nieprzeciętne możliwości poetyckie „ dopuszcza się” w swoim debiutanckim tomiku utworów tak słabych i kontrastujących z resztą?
W mojej opinii problem nie leży do końca po stronie autorki, lecz tkwi on w kwestii redakcji ( w tym przypadku redaktorką wydania jest Kamila Pawluś). Nie jest to pierwszy i zapewne nie ostatni taki przypadek. Warto wspomnieć o wydanym niemalże w tym samym okresie tomiku Michaliny Janyszek- Kujawy, który rozbity niemiłosiernie przez redaktor wydania Bernadettę Darską ,broni się chyba jedynie tylko dzięki sporym możliwościom poetyckim autorki. Malek takiego szczęścia nie ma. W imię spójności dzieła i pewnego konceptu redaktorki zrezygnowano z części jej utworów nie pasujących do schematu (wspomniała o tym sama autorka na spotkaniu literackim w Olsztynie, którego to autor recenzji był uczestnikiem) i o ile nie jest to rzecz niezwykła to nieszczęściem Malek jest to, że w tym wypadku dokonano chyba jednak niezbyt trafnych wyborów.
Można jednak te wszystkie niedoskonałości zrzucić na karb debiutu autorki w świecie literacko- wydawniczym. Debiutu wskazującego momentami na spore możliwości poetyckie , ale patrząc przez pryzmat tomiku jako całości- co najwyżej przeciętnego. Wypada mieć nadzieję, że wraz z kolejnymi pozycjami w dorobku autorki będzie lepiej. Bo lepiej być zdecydowanie może.

Natalia Malek, Pracowite popołudnia, Staromiejski Dom Kultury, 2010

Krzysztof Kapinos

Ewa Wyczółkowska- teksty

2010-10-06T22:31:00.003+02:00

Spacer
wyschła nam pora roku. w powietrzu unoszą się oburzone ptaki.
czuję na sobie zapach chłopców z pomostu. pot i alkohol
wychodzą porami. cień, jak zwykle, nadąża za krokami.
skręcam do lasu; szyszki i patyki wchodzą do sandałów.
boję się ścieżek, zwierzęta czują mój zapach. ten hałas
jest przejmujący.
nie pasujemy tutaj. ja ze swoją cywilizacją.
rozumiem się z drzewami. mówią, że nie powinnam tu być.
tak jak ty: "nie obrażaj świętości",
gdy zaczęłam rozmowę od słów: "przyroda jest obskurna."

parszywe słońce zaszło. pod kładką pająk utkał sieć,
więc integruję się z ziemią. zieleń nie dba o swoje liście.
dawno nikt tu nie sprzątał,
prawie potknęłam się o martwe drzewo.

skrzydła budzą mnie z letargu.
powietrze robi się coraz cięższe,
owady wyczuły, że jestem.

wracam do siebie. zostawiam ślady
trzy pety i trochę zdechłych myśli.
gdzieś nade mną latają samochody.

klamra (do włosów)
ostatnia nadzieja w tym, że moje włosy pachną ładniej niż spalone liście.
jestem werterem albo po prostu chce mi się płakać. na przystankach,
w autobusach; kiedy drzwi zamykają się na ramieniu, bo kierowca
nie umie skończyć w żonie na czas, żeby szczęście było dualne,
żeby lekko otworzyła usta i on mógłby przygryżć mocno swoje.

zamiast słów wolę noże. przegląda się w nich wygodniej,
obraz, który powstaje, jest wiarygodny. zero czerwieni,
tylko plamy.

jak to powiedziała dziewczyna, w której powinnam była się zakochać -
'jestem smutnym człowiekiem, nie mam sił na ironię.' nie chodzę do
centrum handlowego Alfa, (prawie jak Eiffla, a później to już tylko I fly)
żeby wypróbować siodełko na rowerze. wiem tylko, że grzebień służy
do czesania, ale jakoś z włosami nie wiemy, jak go używać,
nawet prawa ręka przyznaje rację głowie.

potrafię całymi dniami leżeć na podłodze, ale nie umiem odchodzić.
papieros spala się coraz szybciej. pierdolony bełkot i mucha obok puszki.
ostatnia nadzieja w tym, że chociaż przecinki mają ładny dom.

Poranek
chciała napisać o poranku, ale witkacy wspomniał o narkotykach
i rzeczywistość zaczyna się burzyć. ciężka cegła przecina powietrze.

mówi do odbicia w łyżeczce, że wszystko się rozsypało.
gnije. marnieje. usycha. wiotczeje. blade wargi całują powierzchnię.
z czułością dotyka ścian, które stają oporem. mury zwykle są
przeszkodą. wyobraź ją sobie wtedy i powiedz, że otwieranie
ust nie komplikuje.

świat paruje, jest gęsty. zimny i tak samo świeży jak mleko.

Ewa Wyczółkowska- przyszłoroczna maturzystka posiadająca już albo dopiero lat 19. Można ją spotkać głównie i najpewniej w Olsztynie.

Małe kopiuj-wklej dla aktywnych kuturalnie

2010-10-05T21:20:00.001+02:00

7 października (czwartek) godz. 17.00, Kamienica Naujacka MOK, ul. Dąbrowszczaków 3

Pierwsze po wakacjach spotkanie Klubu Literackiego Młodych

Klub prowadzony od 1986 roku przez Iwonę Łazicką-Pawlak zrzesza literacko uzdolnioną młodzież z Olsztyna i okolic. Powstał spontanicznie po kolejnej z edycji Konkursu Poetyckiego dla Młodzieży Szkół Ponadpodstawowych. Głównym celem była i jest integracja młodzieży zainteresowanej literaturą oraz doskonalenie warsztatu literackiego. Spotkania warsztatowe odbywają się raz w tygodniu – we czwartki, a rozmowy o literaturze, praca nad własnymi tekstami przynoszą wymierne efekty. Potrzeba zapisania dorobku twórczego młodych poetów dosłownie „zaowocowała” w 1996 r. wydawniczą serią debiutów pn. "Owocarnia". Autorami są młodzi ludzie związani
z Klubem. Seria debiutów pomyślana jest jako poetycka „dokumentacja" dokonań twórców najmłodszego pokolenia, bowiem wiersze szesnasto- czy siedemnastoletnich poetów powstawały w okresie wcześniejszym, gdy ich autorzy mieli lat czternaście czy piętnaście. Trudno więc mówić o zamierzonej, jednolitej twórczo prezentacji, tomiki te są raczej interesującą zapowiedzią poetycką. Do chwili obecnej ukazały się zbiory poezji: Marcina Cieleckiego: "węsząc za...", Mileny Piskorskiej: "Świece pod korcem", Marty Dramowicz: "Poboczem A-4", Jacka Bały "Połykanie brzegów", Piotra Makowskiego „Niektórzy mają się lepiej” oraz zbiór opowiadań Marty Syrwid "Czkawka". Utwory młodych twórców ukazały się także w dwóch numerach pisma literacko-artystycznego "Undergrunt". Dla wielu członków Klubu Literackiego Młodych twórczość literacka nie była jedynie przygodą młodości. Nadal piszą
i publikują swoje teksty „w ogólnopolskich wydawnictwach, m.in. Piotr Siwicki, Jacek Bała, Marcin Cielecki, Grzegorz i Wojciech Giedrysowie, Marta Syrwid, Piotr Makowski, Filip Onichimowski czy Michalina Janyszek-Kujawa, której debiutancki tom „Wiersze dokonane”, wydany przez Oddział Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w Olsztynie, w serii Biblioteka Autorów z Warmii i Mazur, ukazał się w bieżącym roku. Już teraz zapraszamy na spotkanie z Michaliną Janyszek-Kujawą, które odbędzie się 13 października o godzinie 18.00 w Kamienicy Naujacka MOK.

7 października (czwartek) godz. 18.00, Galeria Amfilada MOK, ul. Dąbrowszczaków 3

„Natura przyrody”- wernisaż wystawy pasteli Aleksandra Wołosa

Wernisażowi towarzyszyć będzie mini koncert muzyki klasycznej; wystąpią : Milena Juśkiewicz – skrzypce, Katarzyna Zyskowska – skrzypce, , Wiktoria Borkowska – skrzypce, prowadzenie: Dorota Obijalska

Aleksander Wołos (ur. 1934) jest absolwentem Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie, doktor habilitowany nauk rolniczych. Do 1982 r. był pracownikiem naukowym Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie. Wielokrotnie nagradzany i wyróżniany za osiągnięcia naukowe i dydaktyczno-wychowawcze (m. in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej). Samouk w dziedzinie sztuk plastycznych, swoją karierę artystyczną rozpoczął w piśmie akademickim "Życie Kortowa" oraz w dzienniku regionalnym "Głos Olsztyński". Rysowanie, malowanie i rzeźbienie stało się jego życiową pasją. Rysunki Wołosa były publikowane m.in. w "Panoramie Północy", "Naszej Wsi", miesięczniku "Warmia i Mazury" oraz w tygodnikach ogólnopolskich: "Szpilki", "Karuzela", "Polityka", "Wprost", a także w prasie niemieckiej, austriackiej i jugosłowiańskiej. Przez ponad trzydzieści lat swoje humory polityczne, a także pastelowe satyry zamieszczał w "Gazecie Olsztyńskiej". Obecnie współpracuje z "Posłańcem Warmińskim". Jest autorem czterech zbiorków rysunków satyrycznych oraz trzech albumów: "Pastelowy humor", "Głowy i główki" oraz "Akweny". W swoim dorobku, poza niezliczoną ilością rysunków i ponad setką projektów okładek, artysta ma 46 wystaw indywidualnych i udział w ponad stu wystawach zbiorowych w Polsce oraz za granicą (w tym w Belgii, Jugosławii, Turcji i Włoszech). Wielokrotnie nagradzany i wyróżniany. Jest laureatem Nagrody Prezydenta Miasta Olsztyna (2002) oraz Krzyża Kawalerskiego OOP (2004). Liczne prace Wołosa znajdują się m. in. w Muzeum Karykatury w Warszawie, Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie oraz zbiorach prywatnych.

8 października (piątek) godz. 16.00 , Galeria Rynek MOK, ul. Stare Miasto 24/25

Wernisaż wystaw fotograficznych: 1956 Węgry oraz 1000 lat przyjaźni polsko-węgierskiej

(przygotowanej przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych oraz Ambasadę Republiki Węgierskiej)

9 października (sobota) godz. 19.00, Sala kameralna amfiteatru, ul. Okopowa

Koncert z cyklu Olsztyńskie Dobranocki Bluesowe. Asia Pilarska (git., voc) Krzysztof Gąszewski (harm).

Prowadzenie – Sławek Wierzcholski

Asia Pilarska znana jest jako wokalistka bluesowa, kompozytorka i autorka piosenek o nietuzinkowym głosie. W trakcie swojej dotychczasowej kariery występowała zarówno w Polsce, jak i za granicą obok takich wykonawców takich jak m.in.: Martyna Jakubowicz czy Krzysztof Ścierański. Współtworzyła też żeńskie trio bluesowe Woman Blues Band,z którym nagrała płytę „Tam, gdzie zaczyna się mój świat”. Talent Joanny Pilarskiej szybko został zauważony i wokalistka ta wielokrotnie nagradzana była w ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach. Dwukrotnie uplasowała się na 3 pozycji w kategorii bluesowa wokalistka roku w ankiecie kwartalnika „Twój Blues”. Krzysztof Gąszewski, utalentowany harmonijkarz, w swojej karierze nagrywał płyty bądź koncertował z wykonawcami najróżniejszych gatunków i stylów. Nie zapomina też o korzeniach harmonijki występując na wielu bluesowych festiwalach. Na najbardziej prestiżowym festiwalu harmonijkowym na świecie w Trossingen w Niemczech otrzymał statuetkę za zajęcie 2 miejsca w kategorii "jazz diatonic". Ostatnio najczęściej koncertuje z Joanną Pilarską i brytyjskim Kev Fox Band.

Uwaga! Impreza biletowana. Bilety w cenie 25 zł do kupienia w Spichlerzu MOK, w Galerii Rynek MOK oraz na www.mok.olsztyn.pl

10 października (niedziela) godz. 17.00, Kamienica Naujacka MOK, ul. Dąbrowszczaków 3

Koncert Zespołu Wokalnego Moderato ,,Leć piosenko moja w dal”

Zespół wokalny „Moderato” powstał w kwietniu 1984 r. w Olsztynie. Początkowo była to grupa żeńska, wywodząca się z chóru Zespołu Pieśni i Tańca „Olsztyn”, później dołączyli także mężczyźni – również z zespołu „Olsztyn”,
a także z chóru olsztyńskiej rozgłośni Polskiego Radia. Od początku pieczę nad zespołem sprawuje Włodzimierz Jarmołowicz, który opracowuje muzycznie wszystkie prezentowane przez chór pieśni i jednocześnie komponuje nowe utwory. Na fortepianie, również od 1984 r., akompaniuje zespołowi Alina Malinowska. Repertuar Moderato to przede wszystkim kolędy, pieśni patriotyczne, wojskowe, ludowe oraz przedwojenne i współczesne przeboje muzyki rozrywkowej. Włodzimierz Jarmołowicz dba o to, by piosenki chóru były melodyjne, łatwo wpadające w ucho, o niebanalnych tekstach. Zespół wykonuje m.in. pieśni Bułata Okudżawy, Jerzego Petersburskiego, sporo też Włodzimierza Jarmołowicza, który swoje kompozycje opiera często na wierszach Marii Zientary - Malewskiej czy Juliana Tuwima.

Pozdrawiam

Informacja kulturalna

(89) 522 13 70

zapisy@mok.olsztyn.pl

www.mok.olsztyn.pl

Krótki raport o...

2010-09-05T19:03:00.000+02:00

2 września w Antykwariacie przy ulicy Curie- Skodowskiej odbyło się spotkanie poetyckie z Natalią Małek. Dwukrotnie nominowana do nagrody Bierezina autorka przedstawiła swoim odbiorcom teksty, które znalazły się w jej debiutanckim tomiku poezji pt. Pracowite popołudnie.
Spotkanie poprowadził Michał Krawiel a tłem muzycznym zajął się Sourone.Samo spotkanie odbyło się w swobodnej atmosferze. W jego trakcie rozgorzała , zainspirowana przez prowadzącego, dyskusja na temat literatury kobiecej w Polsce. Było to związane z "obecnością" autorki w antologii poezji kobiecej p.t. Solistki.
Po spotkaniu odbyło się after-party w klubie Carpenter Inn.

Pracowite popołudnia w Olsztynie

2010-09-01T12:18:00.003+02:00

Spotkanie autorskie poetki Natalii Malek promujące jej debiutancki tomik "Pracowite popołudnia". W tle set Sourone. Całość poprowadzi Michał Krawiel.
Liczba miejsc ograniczona, a po - after, którego szczegóły pojawią się wkrótce.

Natalia Malek (ur. 1988) - poetka, dwukrotnie nominowana do nagrody głównej w Konkursie im. Jacka Bierezina. Publikowała m.in. w "Toposie", "Autografie", "Arteriach", "Blizie", Dodatku Literackim NLG do Times Polska. Jej wiersze znalazły się też w "Solistkach. antologii poezji kobiet 1989-2009". W sierpniu tego roku wydała debiutancki tomik pt. „Pracowite Popołudnia” (SDK).

Studiuje anglistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Mieszka w Warszawie (częściej) i Redzie (rzadziej).

Porozmawiajmy o obłędzie

2010-07-04T19:53:00.002+02:00

Gdyby podjąć się zadania odszukania w polskiej literaturze książek a nawet mniejszych tworów literackich, których to tematyką jest szaleństwo (zarówno krótko jak i długotrwałe) nasza misja miałaby duże szanse zakończyć się fiaskiem. Z różnych względów jest to zagadnienie rzadko poruszane przez naszych rodzimych twórców i można by ją śmiało określić, jako „białą plamę” na mapie tematyki polskiej literatury.
I tak na początku 2010 roku ta „biała plama” stała się odrobinę mniejsza, odrobinę uboższa. Zmniejszyła się ona dzięki książce Daniela Odiji „Kronika umarłych”. „Kronika…” została wydana sumptem warszawskiego wydawnictwa W.A.B. w ramach serii wydawniczej „…archipelagi…” . Wcześniej w serii tej publikowano książki m. in. : Manueli Gretkowskiej, Wojciecha Kuczoka oraz Mariusza Sieniewicza. Obecność Odiji w tym gronie nie jest w żadnym wypadku przypadkowa. „Kronika umarłych” to szóste wydawnictwo w dorobku słupskiego pisarza. Zasłynął on w 2004 roku nominowaną do Nike powieścią „Tartak”.

Odija w swojej twórczości skupia się głównie na życiu marginesu, a akcja jego utworów dzieje się głównie w okolicach dobrze znanych autorowi- na Pomorzu. Tym razem zmienił on jednak warstwę opisywaną i obserwowaną. Główni bohaterowie „Kroniki …” to reprezentanci na ogół klasy średniej: dziennikarz, niespełniony artysta a nawet ksiądz. Główny tok akcji toczy się wokół postaci Mateusza niespełnionego muzyka , który po serii niepowodzeń wraca do swojego rodzinnego Kostynia (można to fikcyjne miasto bezproblemowo utożsamić z rodzinnym miastem Odiji- Słupskiem) z Warszawy. Mateusz to osobnik aspołeczny skłonny do urojeń i fobii. Zresztą każdy z bohaterów na swój sposób jest skażony psychicznie. Formy skażenia są różnorakie: od wątpliwości dotyczących swego powołania w wykonaniu księdza Jana po prawdziwą chorobę psychiczną Mateusza.

Najnowsza książka Odiji jest przesiąknięta „wewnętrznością” . Na pierwszy plan autor zdecydowanie wysuwa kwestie przeżyć duchowych bohaterów zostawiając poniekąd fabularność opisywanej przez siebie historii na dalszym planie. Forma jaką używa do osiągnięcia swojego celu jest całkiem ciekawa. Wiele scen zawartych w utworze ma wydźwięk wręcz groteskowy. Przykładem może być plaga szczuraków tj. nieco-szczurów, nieco-ludzi, które to zaatakowały szkołę , w której uczy jedna z bohaterek książki- Agata. Ogólnie można ulec złudzeniu, że „Kronika…” jest ulepiona z brudu: brudu psychiki, brudu życia, ale też brudu postaci- śmierdzących potem, ogorzałych przez wódkę albo naznaczonych przez krosty na ciele. Nieidealność postaci jest momentami wręcz absurdalna, ale być może dzięki temu stają się one nam bliższe. Są to postacie z naszego sąsiedztwa, osoby które znamy, ale nie chcemy być ich przyjaciółmi.

Mimo wszystko książka Odiji się nie broni. Jest ona wprawdzie napisana sprawnie( czuć bądź co bądź klasę dojrzałego prozaika), jednakże nie potrafi ona na dłużej przykuć uwagi czytelnika. Tak więc te 330 stron czasem czyta się tylko po, to aby zakończyć czytanie książki. Aby „zaliczyć” daną pozycję i odłożyć ją na półkę. Co sprawia , że mamy takie odczucia dotyczące książki? Paradoksalnie to, co można zaliczyć do plusów tego utworu, czyli postacie i język. Ciężko bowiem z pasją śledzić losy bohaterów, którzy są w najlepszym wypadku nam obojętni. Przez to, ze każda z postaci okraszona jest jakimś skrzywieniem, żadna z nich nie wzbudza w nas większej sympatii, co powoduję że ich losy nie bardzo fascynują. A co do języka… książka jak już wcześniej napisałem napisana jest sprawnie, ale sama sprawność prozatorska nie wystarczy aby utrzymać w przekonaniu czytelnika ,że czas, który poświęcił na przeczytanie, bądź co bądź nie najkrótszej książki, to nie czas stracony. „Kronika…” jest zbyt rozwlekła i spokojnie mogła być o co najmniej sto stron „lżejsza”. Poza tym zdarza się Odiji korzystać z prostych chwytów literackich co prowadzi do budowania zdań schematycznych i nic nie wnoszących.

„ Kronika umarłych” Daniela Odiji poprzez poruszenie tematyki szaleństwa , z pewnością wpisuję się w annały literatury polskiej, jako utwór nietypowy, a wręcz nowatorski. Niestety nie wpisuję się jako utwór więcej niż przeciętny. Ot, po prostu kolejny, sprawny twór stworzony przez dobrego prozaika.

Daniel Odija, „Kronika umarłych” , Wydawnictwo W.A.B. , Warszawa, 2010

Krzysztof Kapinos

Karol Ketzer- wiersze

2010-06-21T20:02:00.003+02:00

trwałe uszkodzenia ciała

jeżeli chodzi o być albo nie być
to z przymusu
bywam
sopoccy taksówkarze
wydoją cię do ostatniego
grosza

ptaki tuż przed wschodem słońca
zaczynają wariować
może zły duch który w nie wstępuje
tak samo jak ja
chciałby
pocałować chociaż rąbek twojej sukni

z takim samym zapałem
przyjąć zakazany owoc
do samego końca
uśmiechając się

poezja rozpina mi rozporek
i nie mogę nic z tym zrobić ponieważ
na droższe prostytutki mnie nie stać

błogosławieni

którzy widzieli a mimo to
nie uwierzyli

błogosławiony pod poduszką
rewolwer

tera-ele-ktrono-volt

tutejsze syreny nie mają nic
wspólnego z policją
czy myślałeś kiedyś że kostki lodu
w twojej whiskey
to czyjeś łzy ?
pytają czasami

na chwilę widocznie smutnieją
ale szybko przechodzi
pózniej już tylko posłusznie
oddają się miejscowym poetom
którzy z wielkim zapałem zaraz potem
rzucają się z dziesiątych pięter

specyficzny sposób w jaki syreny poprawiają włosy
niepowtarzalne odgłosy portowego poranka
oraz skóra lepka od morskiej soli
można z czystym sumieniem uznać
za główne punkty
tej opowieści

prześlizguję się ostatkiem sił do siebie
wspomnienie o tobie chowam
w cienistym parku kilka ulic dalej

miejscowi poeci muszą nieźle zapierdalać
żeby
nasycić żarłoczność miasta które

uwielbia takie przekąski

kotwica na przedramieniu

nigdy nie myję rąk po sikaniu
w ten sposób przede wszystkim
ujawnia się mój
humanizm

niespodziewanie
zaczynam mówić językami aniołów
latem
najlepiej kochać się wcześnie rano
pewnego razu obudziliśmy się
a za oknem płonął śmietnik

na szczęście nasze sny
nie bały się pożarów

tylko prawdziwy poeta wie
jakie jest pragnienie żeby
nie być poetą
napisał kiedyś ten cały papiczek
zapewne po jednej z nocnych wizyt
przy placu Pigalle

gówno prawda
poeta nic nie wie
poeta pamięta
żeby dzień święty
święcić

i żeby tym razem się
nie schlać

Karol Ketzer-Zamieszkały obecnie w Gdańsku , urodzony w Toruniu (1986) chociaż dorastać przyszło mu w mieście Rypin, które z pewnością nie należy do zbioru polskich metropoli. Student politechniki gdańskiej, bliźnięta. Pisze od jakiegoś czasu, kiedyś głównie teksty piosenek dla zespołu Red Rain, w którym przez 3 lata miał okazję grać na gitarze elektrycznej marki Ibanez kolor czarny

Taką naszywkę ma na plecach - recenzja Toksymii

2010-06-06T13:01:00.001+02:00

„Trzeba zbierać doświadczenia, kolekcjonować je jak motyle”(fragment)

To ja w takim świecie żyję? Zaczęłam uważniej patrzeć na ludzi i ich zachowania. Śledzę ich gesty. Co jeżeli kogoś wkurwię nieświadomie? Albo gorzej! Co, jeżeli kogoś rozkocham w sobie lub ktoś przez mój urok osobisty i mą naiwność wpadnie w sidła niespełnienia, a przez to psychozy? Nie są to obsesyjne lęki i paranoje bez pokrycia. Takie myśli towarzyszą mi po lekturze Toksymii. Towarzyszą mi myśli toksyczne. Nie dotyczą one jednak powieści, a „jedynie” mnie, Ciebie i ich. Widzę toksyczność świata, ludzi, mediów, życia we współczesności, ale i toksyczność przeszłości. Przyszłość? Jej się po prostu boję.
Autorka Toksymii Małgorzata Rejmer to młoda i niesamowicie uzdolniona kobieta, której dojrzały język przywołuje skojarzenia takich znakomitych pisarek, jak np. Manuela Gretkowska (bezpośredniość języka) czy Anna Bolecka (jego jakość). Chociaż gdybym miała tworzyć metryczkę niniejszej powieści, wtedy w rubryce- płeć, napisałabym- męska. Dużo w niej siły, zmagań, walki, szarpaniny. A do tego wszechobecna jest miłość. Sarkazm? Niby nie, chociaż przez wszystkie części powieści przemawia ironia i gorzki cynizm. Wykolejeńcy losu. Taką naszywkę ma na plecach, każdy z bohaterów powieści. Wszyscy toksyczni w takich też związkach, uwikłaniach, zniewoleniach, układach. Młodzi i starzy. Trochę do siebie podobni, a zarazem zupełnie inni. Z różnych światów, a z tego samego miasta. Czytamy historię studentki Anny, która ucieka od prześladowań przez polskiego powstańca- Tadeusza. Śledzimy Adę, której nienawiść do ojca jest jednocześnie silnym uzależnieniem. Modlimy się o siłę dla Jana Niedzieli (jakie nazwisko, taka intencja), bo on siły potrzebuje. Poza wyżej wymienionymi są jeszcze: Lucyna i Longin. Kilku bohaterów. Kilka oddzielnych historii, które jak pasma włosów, łączą się w finale w jeden gruby warkocz.
Książka posiada dodatkową cechę, a są nią komiksowe rysunki autorstwa Macieja Sieńczyka. Osoby czytające „Lampę” niejednokrotnie zetknęły się już z ołówkiem pana Sieńczyka. Każda z narysowanych przez niego postaci to taki typowy Kowalski/-ska.
Tak więc Rejmer pod rękę z Sieńczykiem…tak, jest się czego bać!

Małgorzata Rejmer, Toksymia, Lampa 2009

Anna Kobiałko, rocznik ejti siks, studentka polo na UWM

Zostawmy noc tym, do kogo należy

2010-05-26T19:56:00.004+02:00

Zdarza się , że książka na swój przekład musi czekać wiele lat, co wpływa w znaczący sposób na jej odbiór. Poprzez upływ czasu, jaki nastąpił od jej napisania traci ona na aktualności, sprawy o których mówi, dawno już przebrzmiały, co powoduje że czytelnik albo szybko porzuca lekturę, albo ten upływ czasu wpływa na ocenę książki jako całości. Są jednak utwory, które mimo upływu lat nie tracą nic a nic ze swojej mocy literackiej. Przykładem takiego dzieła jest powieść Julio Llamazaresa p.t. „Żółty deszcz”. Ten niezbyt obszerny (nieco ponad 130 stron) monolog wewnętrzny głównego bohatera został wydany w Hiszpanii pod koniec lat 80-tych. Polski przekład
( autorstwa Magdaleny Płachty) został opublikowany sumptem Wydawnictwa Literackiego Muza prawie 15 lat później w roku 2004.
Książka jak już wcześniej wspomniałem jest monologiem wewnętrznym głównego bohatera- ostatniego mieszkańca górskiej wioski Ainielle. Autor czekając na przybyszy z dołu, którzy mają niedługo znaleźć jego ciało( już na samym początku jest określone to,że bohater fizycznie nie żyje) snuje opowieść o Ainielle, o jego mieszkańcach, ale głównie o ostatnich latach jego samotności.
I to właśnie kwestia samotności odgrywa w tej książce wiodącą rolę. Bohater w trakcie życia doświadcza serii „odejść”: najpierw podczas wojny umierają mu dzieci, następnie odchodzi najstarszy syn-który wyjeżdża do Niemiec, później samobójstwo popełnia jego żona Sabina, a na końcu zdycha pies- suka, która towarzyszyła mu przez lata jego pustelniczego życia. Odchodzą też sąsiedzi-
jedni umierają, inni przeprowadzają się na niziny. Wraz z ich migracją umiera Ainielle- cały świat jaki zna główny bohater.
Bezimienny- tak można powiedzieć o bohaterze powieści Llamazaresa. Jest on bardziej symbolem niż człowiekiem, z drugiej strony posiada on w sobie tyle emocji, że nie sposób odmówić mu ludzkiego sznytu. Z jednej strony jest to człowiek racjonalny , można by go zaklasyfikować nawet jako zimnego macho(milczące relacje ze swoim najstarszym synem) z drugiej doświadczenia niezwykle go zmieniają.
Świat uwypukla mu jego starość, starość niedołężną ale i metafizyczną
( jego dom nawiedzają duchy dawnych mieszkańców wioski) . Z jednej strony go to wszystko przeraża a z drugiej uspokaja i oswaja z coraz bliższą śmiercią.
Książka Llamazaresa nie jest dziełem łatwym w odbiorze, zarówno przez formę narracji użytej przez autora, jak i tematykę. Śmierć nie ma ostatnio dobrej prasy, można by nawet stwierdzić, że jest ona odrzucana przez społeczeństwo. Llamazares pisze o śmierci, pisze o śmierci i samotności. I robi to w bardzo przejmujący sposób.

Julio Llamazares, Żółty deszcz, Wydawnictwo Muza, 2004

Krzysztof Kapinos

„Truman show” Sieniewicza

2010-05-15T14:23:00.001+02:00

„Truman show” Sieniewicza

Mariusz Sieniewicz, Miasto Szklanych Słoni, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010

Jak wygląda raj? Jak podrzędna knajpa pachnąca alkoholem i haszyszem. Dodajmy do tego kilku ledwo trzymających się na nogach aniołów tańczących kankana (na czele z Archaniołem, zdrobniale nazywanym Archim), przerywanego fragmentami z repertuaru Joy Division albo Sex Pistols – i gotowe. Oczywiście, to wszystko pod nieobecność Boga, który (jak wiadomo) „wyjeżdża czasem z nieba”, by można było „odetchnąć, zapalić zioło, zrobić niejedno wino”.
Jak mogłaby wyglądać współczesna historia o Babie Jadze? Otóż Jadwiga (naczytawszy się artykułów o gender i queer), próbując wprowadzić trochę nowoczesności w „tradycyjne”, rodzinne życie, pada ofiarą niespełnionego męża-tyrana, który przy pomocy dzieci, Jasia i Małgosi, pali żonę w domowym piecu. Warto jeszcze przywołać obraz pomnika butelki octu i wizję piątkowych wieczorów spirytystycznych, w czasie których główny bohater, Jan, burmistrz zwany Cezarem i ksiądz próbują sprowadzić ducha Władysława Gomułki, używając do tego niemalże antycznego talerzyka PPS Społem.
Te i kilka innych opowieści można znaleźć w najnowszej książce Mariusza Sieniewicza Miasto Szklanych Słoni. Ale to nie wszystko, bo autor zaskakuje czytelnika bez mała na każdej stronie. Kiedy wydaje się, że już rozgryźliśmy pisarza, pojawia się scena burząca dotychczasowe teorie interpretacyjne. Musimy bowiem zmagać się z niczym nieograniczoną ludzką wyobraźnią, konfabulacją, dzięki której wszystko staje się możliwe. Problem pojawia się jednak wraz z próbą odpowiedzi na pytanie o istotę powieści.
Mamy miasto przypominające miejsce nierealne, położone z dala od cywilizacji, uniemożliwiające jakąkolwiek z niego ucieczkę. Zapomniane przez świat nowoczesny, istnieje tylko po to, by dawać ludziom namiastkę szczęścia w postaci szklanych słoni, baletnic i krasnali wytwarzanych w pobliskiej hucie. W niej następuje przemiana, tego co pospolite w źródło ekstazy. Bohaterami Sieniewicza są także mieszkańcy, którzy po latach pracy, utraciwszy sens działania, zjawiają się w szpitalu, gdzie są poddawani terapii leczenia wyobraźnią. Jej prekursor, okulista Jan Kwiecisty, przeprowadza zabiegi umożliwiające uwolnienie się od grzechu „domkniętej”, jednoznacznej rzeczywistości.
Nad tym światem unosi się duch Tęczowej Wieloródki, bogini nieskończoności, nieograniczonej widzialności (o której kilka lat wcześniej pisał Alessandro Baricco). To ona, posługując się lekarzami-prorokami, przywraca ludziom właściwy sposób postrzegania otoczenia. Daje wolność myślenia i mówienia, przywraca do życia zapomniane światy, pomaga uwierzyć, że wszystko jest możliwe (nawet gorący romans między osiemdziesięciolatkami). Do niej wznosi się modły, błagalne prośby o łaskę, o natchnienie do tworzenia własnych historii. Wieloródka zajmuje miejsce religii. Staje się Bogiem, ale Bogiem zdetronizowanym przez wizytatora. Pojawienie się obcego elementu i odkrycie prawdy o Mieście Szklanych Słoni zmienia je w antyutopię, zaś bohaterowie Sieniewicza, obserwując destrukcję miasta, usuwają się na margines, stają się odpadkami nowej rzeczywistości.
Czym zatem jest Miasto Szklanych Słoni? Inteligentną zabawą z czytelnikiem, w której (wysiliwszy się nieznacznie) może odnaleźć echa języka Mickiewicza, Wyspiańskiego, Gombrowicza okraszone współczesną mową i nawiązaniami biblijnymi. Można również czytać tę książkę po prostu jak bajkę, cieszyć się jej walorami stylistycznymi i humorem zatopionym w opowiadanych historiach. Można też pokusić się o tropienie w niej wątków feministycznych (za sprawą Cezarowej) i ironicznego opisu meandrów świata damsko-męskiego (w wydaniu amatorskiego, męskiego zespołu teatralnego). Można jednak dostrzec w niej wizję świata, za którym tęskni teraźniejszość- rzeczywistości wyrywającej się z pęt panujących trendów, tworzącej opowieść według własnych reguł, ustanawiającej wolność i spełnianie jednostki najwyższym dobrem. Przede wszystkim jest to wariacja na temat opowieści, rodzaju jaki może przyjąć (stąd alternatywny dziennik życia Jana) i jego znaczenia. Przecież każdy ma prawo do własnej historii. Istnienie każdego można, a raczej należałoby opowiedzieć, wierząc, że dopiero w słowie ukonstytuuje się świat.
Ksiązka o Mieście Szklanych Słoni kończy się pochodem Jana, Wieloródki, księdza i wielu innych wygnańców. Kwiecisty w końcu odnajduje utraconą Wieloródkę, by razem z nią tworzyć nową opowieść. Z każdym słowem powołuje do rzeczywistości lepszy świat, szukając drogi do swego raju utraconego. Warto wybrać się w te poszukiwania razem z bohaterami Sieniewicza. Kto wie, może i my coś znajdziemy.

Wioletta Pawluczuk - studentka studiów doktoranckich na Wydziale Humanistycznym UWM.

Marta Peksa - Statyka ruchu (fragment)

2010-04-15T18:49:00.005+02:00

Zgubiłam się na balkonie. Przebywam tam często. Im mniejsza powierzchnia, tym mniejsze zagubienie. Z tego balkonu wszystko kurwa widać. Jestem jak Bóg, jak cesarz Rzymski. Zrzucam chleb. To dla ptaków. Już nie robią karmników na tych nowych osiedlach. Za mną korona z zamarzniętej wody. Sople niebezpiecznie zwisają z dachu. Jestem w potrzasku. W klatce, jak japoński kanarek. Muszę śpiewać. Zacząć śpiewać muszę. Sople jak lodowe członki. Brakuje mi Ciebie. Jesteś daleko stąd, za polem, za osiedlem i jeszcze jednym osiedlem, za górami pewnie. W innym mieście, a nawet gdyby, to ja mam za krótkie włosy. Pamiętasz moje włosy? Jak szarpałeś? Lubiłam jak szarpiesz. Musisz pamiętać. Ja pamiętam Twojego członka. Już nigdy nie będziemy razem. Nie kochasz mnie już.
Trzeba zejść z balkonu. Opuścić balkon. Wejść do ciepłego pomieszczenia.

Wstawiam wodę na herbatę. Skończyły mi się papierosy. Obwijam się szalem grubym jak sznurem. Zakładam ciepłe buty i wychodzę. Matki z dziećmi przymarzły do ławek. Dzieci piją zamarznięte mleko.

Ubiłam się dziś na śmietanę. Wylądowałam w kefirze zaś, z tym dziwnym Panem. Ten dziwny Pan musi być znany. Wokół niego w małej czarnej same damy. Biała mucha brzęczy mu pod brodą, nikogo nie słucha znany Pan. Słowa popijając wodą. Na nikogo znany Pan nie patrzy. Czasami w pierś damy zerknie, oko mu wtedy trochę zadrży. Uśmiechnie się czasem, w oczy nie zaglądając. Na podłogę częściej zerka błysk lakierek sprawdzając, które są dość nowe. Wtem łapie się znany Pan za głowę. Za ramie się łapie i pada sztywny na atłasowej kanapie. Z ust Pożądanego Pana, toczy się porządna piana. Cała mucha obryzgana. Kwaśna śmietana spanikowana. Co tu robić? Nie słychać ducha. Bicia serca nie ma. Pozostała mucha...

W sklepie nie ma papierosów. Uderzam głową ekspedientki o kasę, proszę o chude mleko, chudy ser, chudą szynkę. Chcę być chuda. Jestem na diecie. Rzucam palenie. Opuszczam sklep. Muszę uprawiać więcej miłości fizycznej. Tak jak Zdzisia, ale bardziej świadomie.

- Ej patrz, Zdzisie znów ktoś rucha za kościołem!
Bo to jest tak, że ona ma coś z tym , no ...płatem czołowym, z mózgiem...generalnie i nie wie, ze nie można się z każdym i wszędzie puszczać...chora jest rozumiesz...
a to nie jest tak, ze jej się wciąż chcę, ciągle chodzi napalona? No wiesz, tylko jebać i jebać...że to takie ...no zaburzenie.
Nie, nie ona ponoć nie zna granicy, wiesz, że tak to nie można, te patrz jak ją wygiął, o kurwa!! hahaha.
jak ona jęczy, całą wieś obudzi!
Ty ona zawsze taka była?
Nooo...taka się urodziła... ruchawica jedna! Hahaha!

Oglądam się w sklepowej szybie. Jestem próżna. Oglądam się, gdzie się da. Maluje usta w lusterku bocznym auta na parkingu. W środku ktoś siedzi. Kobieta jakaś, odwraca się w moją stronę i pokazuje mi fuck u.
Puszczam jej oko i mówię, ze ma spierdalać. W domu łapczywie otwieram paczkę papierosów, zachłannie zaciągam się dymem. Palę w mieszkaniu, co jest surowo zabronione. Gaszę i zapalam kolejnego. Już nie chce iść na balkon. Za dużo wspomnień.

Marta Peksa- Kocha się w Hłasko. Jeszcze bardziej w Irwingu. Wie, że jej sposób postrzegania rzeczywistości jest ogólnie nie zrozumiały. I ma to w dupie. Aczkolwiek rozważania egzystencjalne doprowadziły ją ostatnio do gastroskopii. Jest raczej neurotyczką. Ćwiczy jogę i mnóstwo pali. Twierdzi, że to przez złożoną osobowość. Chce mieszkać w Amsterdamie. Mieszka we Wrocławiu. Pochodzi z Poznania.

Rymika Myślicka - Wiersze

2010-03-30T14:57:00.001+02:00

_wokół kwaśne deszcze, a nie świeżo malowane powietrze

andaluzyjski pies mówi cześć, miło było, pieprz się,
kulejąc na prawą nogę za lewym rogiem.
bardzo smutna historia, bo pod dziurawym parasolem

i oczywiście jeszcze pada. każda budka telefoniczna
zajęta, że niby wszystkim zachciało się gadać w taki deszcz.
- no cześć, u nas pada, u was też?

tak więc mokre celsjusze, choć na minusie,
to nie są w postaci lodu. lodów nie ma. budka zamknięta
z lodami. budka telefoniczna. palec pod budkę,
bo za minutkę. o, sorry. zamknęłam już budkę.
o, nie! po angielsku noł, noł. tylko nie to, proszę.
tam były moje trzy pensy, czy centy. po polsku grosze.

_
wersja dla ułomnych. brawa na leżąco

i'm fine, thanks. robię karierę
w internecie. stop klatka.

teraz kamera wchodzi do łazienki.
na spłuczce jest kc pomadką
i nie pamiętam już czy to kurt cobain, czy kocham cię.

w tle ścieżka dźwiękowa. trochę sproszkowana.
świat wzrusza, głównie ramionami.

_rymika remix pismo święte

trzeciego dnia zmartwychwstał
mój głód nikotynowy
jak oznajmia płuco

_bestseller wśród selerów

z cyklu: dni których nigdy nie zapomnę
chociaż nic z nich nie pamiętam

na kacu świat ma
nie bardzo anatomiczny kształt
i nie pasuje
pas
pasuję
kończące rozdanie

panowie i panie
lesby end dżentylmens
w tej fortunie wybieram
ł jak eugeniusz

przed wami psychogeniusz
i syropy dopingowe na kaszel

rymika myślicka - bio: ładna, fajna, nie ogląda telewizji. werter, giaur. nienadmuchany balon.

Alicja Zalewska - Wiersze

2010-03-25T14:07:00.003+01:00

gnój

trochę kwiecień. niebo spuchnięte, czerwień przerasta horyzonty.
mamy dom, więcej po sezonie; ktoś szroni wódką podłogę

jesteśmy rozluźnione, tego wymaga etykieta, wcale się nie boję.
trochę, tylko,
i ona, wyobrażam to sobie, znowu się spóźnia,
mam przez chwilę rację, powoli otwieram usta ; potem przerywam

ktoś wymiotuje

przychodzi, jest cała sucha; ja mówię, że
zaraz się skończę;
proszę wróć ze mną do domu.

ona mi przerywa, że nie, bo dopiero co przyszła.
jeszcze się nie skończyła

teraz popełniam błąd, nie robię nic. więc godzimy się na to obie.
ja będę później bardziej winna. należycie odchodzę, zabieram z podłogi troskę.

plan jest prosty, ona zostaje.
obie się na to godzimy. są jeszcze inne, bardziej pijane
niż prawdziwe, więc mi się zdaje, że

kończę wcześnie. dobrze później ktoś depcze jej włosy;
ja śpię, ona też. ja śnię, ona nie.

powołał ją Pan na słup
słup miał twarz
i chłód

i włosy w ziemi, i ręce wśród cierni
powołał nas pan
na gnój

kibelek i gruszka

gruszka. kafelek. kibelek. wrzątek, początek, mamy wątek.
środek
nogi szeroko, gruszka głęboko; kochanie, włączam ssanie - jej krótki oddech
wejdzie.
rozluźnij mięśnie, kotku, szybko przejdzie.
dajcie wrzątek.

porządek, porządek

gruszka chwyta maluszka. obrządek , krew

na nóżkach, po nóżkach

brudna gruszka. kafelek. kibelek. spłuczka

trzecia

coś ci opowiem, bo lubię historie bez finału
pomyśl, że przyciąganie
kiedy gwałt spotyka ulicę; wiejskie włosy z miejską rosą,
prawie noc, może jeszcze jakieś wysypki promieni.
cisza. klatka, piwnica, biodro.
wszystko, wyobraź sobie dokładnie, w roli pościeli.

pośpiech, tak, jak szelest zdarty z tynku.
obrona przyjmuje w siebie atak. smród.

najgłośniej deszcz słychać na komisariacie.
kobieta ułożona jej historia obok wybitych okien,
przyklejanych na przystankach ulotek, porządku zakłóceń

siedzi twardo i jej nogi przy sobie. na rajstopach
resztki miedzi.

teraz, proszę (mówią do niej) niech nam pani jeszcze raz powie.
czy jest pani pewna. że to wszystko prawda
nieprzebrzmiała w pani głowie, czasami się tak zdarza
że drobna kłótnia i komuś myli się

ból z przyjemnością, piękno z brzydotą
powiedz nam, powiedz. nazwiska pomogą.

obieg
zaczyna się kobieta
wykrzyknik ulicy, nocą, jest trzecia.

alicja zalewska, bardziej wilczyńska. rocznik 91, stara się o maturę.

Mustnotsleep

2010-03-15T15:18:00.001+01:00

Kolektyw Olsztyn Wschodni zaprasza na pierwszą imprezę dubstepową na Warmii. Grube basy zniszczą Was 19go marca w Molotov Cafe.
Zagrają dubstepowi rezydenci warszawskiego klubu Sen Pszczoły-Mustnotsleep.

Mustnotsleep, kolektyw djski, w skład którego wchodzą Fau oraz Kacper P., którzy w swoich setach łączą najcięższy, najbardziej energetyczny dubstep jaki można usłyszeć w stolicy z innymi gatunkami takimi jak drum and bass, electro, idm czy minimal. Związani są z labelem Subtopia Records, grali między innymi przed takimi postaciami jak Jazzsteppa, Vex'd czy Ekaros. Nie raz udowodnili, że nie istnieje coś takiego jak nuda nawet w 9 godzinnych setach. Po prostu Mustnotsleep!

Wjazd 5pln

http://soundcloud.com/fauunfau/hello-mix-by-fau

Mateusz Kulesza - Wiersze

2010-03-11T13:17:00.002+01:00

I

nieprzemyślane ostatnie z najbliższych pytań
między wargami język jak obce ciało
rozkrada fiolet ultra orange.

wracam do korzeni, powybijam
gwózdki z jarzeniówki .

przechodzę przez światła przechodzę
jak tajemniczość
ręce układają się w pięści.

pojedyncze błyski, piorunki, migotki
obłok jednak nie światło;

wyobraź sobie teraz: białą twarz
która na poduszce uwalnia pot i wszystkie mokre
zmysły od kolejnych zagadek liczbowych

tej przestrzeni

nie obłapiasz wzrokiem, być może z księżyca widać
coraz więcej obrazów, jeden za drugim
jeden za drugim
zawór rozpoznaje twarze

III

Każdym spojrzeniem nabieram gruzu i tonę
Wycinki-wycinanki wracam do korzeni
Obłok jednak nie światło; znałem człowieka
Śpiewał: I wanna go Home i nigdy nie doszedł

Tam gdzie każdy ultras wie że wszyscy spotykają
się na dworcu. Możliwe że nikogo nie zapytał
możliwe że się bał.

Każdym spojrzeniem leżę na podłodze i nagle
Jak nigdy wcześniej zaczynam wierzyć; tak
Opowiadał mi o tym dziadek można tak sobie leżeć
Przestać na trochę oddychać i nigdy nie chrapać.

Między mostem a kościołem napis: najświętszy panie
ujawnij się; światło zaczęło przeklinać. Na drugim brzegu
Każdym spojrzeniem nabieram gruzu i tonę.

Mateusz Kulesza- urodzony 31.12.1989 roku w Aureus Mons. Poeta, antyklerykał, socjalista.

Kamil Brewiński - Wiersze

2010-03-10T13:40:00.003+01:00

Próba wiersza zaangażowanego

choć urodziłem się za żelazną kurtyną
najlepiej pamiętam Urodzonych morderców

sny mam niepokojące zmienne jak kanały
płaskie jak plazma za krótkie żeby skasować

za długie żeby nagrać więc żyję na pauzie
to taka wyspa gdzie między dwoma murami

zanika odcisk palca

NXV 140084

kiedy spała obcy otworzyli jej rozstaj
teraz mówiąc lustro myśli - tonie Wenecja
znów budzi się lżejsza o Wieżę zegarową
zakłada se rodzinę i odcina warkocz
pomija obdukcję szczy do czarnego worka

(zaczęła także kolekcjonować mosiężne figurki krzyżowców )

AFX 070416

pasikonik był wypas wyczułam bo wiałam
z lasku zwęglonych źrenic do kibla co kwadrans

precyzyjnie przed lustro pomieszać się z wodą
jako burzowa chmura wyrzygać se piorun

opchnąć go za liścia na skupie kabli z miedzi
schować w szparze po sercu wspomnienie z imprezy

czy raczej namiastkę szkielecik nerw i miazgę
żeby Kamil uwierzył że było że żyło

z nadania stroboskopów nawiedziło głośnik
zielone jak żelka w ławicy wodorostów

że ze strachu tańczymy tak jak nam zagrywa
karta zwana nosem od piątku do niedzieli

w poniedziałek na ósmą udawać spadochron
chociaż było się wiatrem ciałem śmiercią wodą

Kamil Brewiński-poeta, slamer, publikował

początek początku

2010-03-08T17:56:00.000+01:00

Zalegalizowaliśmy się i porządkujemy stosy planów. Na początek trzy rzeczy.

Olsztyn. Pod koniec marca zorganizujemy dwie imprezy. Info na dniach.

Blog. Jeszcze nie umarł. Wkrótce nowe treści.

Pismo. Na razie potwierdzamy, że będzie. Macie dobry materiał? Piszcie - olsztynwschodni@o2.pl

Stowarzyszenie Olsztyn Wschodni

2010-03-05T13:28:00.001+01:00

Rejestracja przebiegła bardzo szybko i bezproblemowo. Z dniem dzisiejszym Stowarzyszenie Olsztyn Wschodni zaczyna swoją działalność.

Nowy Red

2010-02-24T17:38:00.000+01:00

Parę dni temu ukazał się kolejny (10. już!) numer kwartalnika literackiego "RED.". Do pisma dołączono debiutancki tomik Dawida Kotei. I jedno, i drugie z tego miejsca poleca się, poleca się jak najbardziej intensywnie. Swój wymarzony egzemplarz można dostać w najlepszych księgarniach w Polsce, w salonach sieci Empik oraz w punktach "Garmond Press" i salonach "RUCHu". Równie dobrze można skorzystać z internetowego sklepu serwisu poezja-polska.pl.

Warto też zaznaczyć, że nowego "RED.a" cechuje nowa niższa cena! Tylko 9.99,-. Czyli za jeden grosz mniej tyle samo dobrej literatury!

Spis treści w internetowym katalogu czasopism. Lada dzień ruszy też internetowy serwis "RED.a", w którym znaleźć będzie można masę ciekawych rzeczy, związanych nie tylko z samym pismem.

przez stronę Piotrka

OWS a sprawa Portretu

2010-01-31T21:05:00.003+01:00

- Propozycji Olsztyna Wschodniego nie rozważaliśmy poważnie - tłumaczy redaktor naczelna. - Przekazanie pisma nie polega na sprzedaży tytułu. Takie kupczenie jest niepoważne. Kontynuacja powinna być choć trochę spójna ideowo z tym, co było przedtem. A nam nie jest po drodze, jeśli chodzi o widzenie literatury. Olsztyn Wschodni nie był zainteresowany wcześniej naszą działalnością. Nie chodziło o to, by przekazać pismo przypadkowym ludziom, a potem się tego wstydzić.

przerażające wyznanie Bernadetty Darskiej na łamach olsztyńskiego dodatku Wyborczej. Wstyd to naprawdę mało fajna rzecz, na szczęście Olsztynowi się udało i nie będzie Portretu.

całość tu

Gry małżeńskie 2

2009-12-28T04:35:00.002+01:00

scenariusz i rezyseria: Agata Szuba
montaż: Olga Misiura
muzyka: Paul Hubans
dźwięk: Dominik Samulowski

Przepelnione domy wschodnioeuropejskiej klasy robotniczej [improvisation - work in progress]-Jacek Żebrowski

2009-10-02T01:51:00.002+02:00

Jacek Żebrowski

Przepelnione domy wschodnioeuropejskiej klasy robotniczej
[improvisation - work in progress]

Teraz Twoje imie
Posrod przepelnionych domów
Wschodnioeuropejskiej klasy robotniczej
Wstajac o piatej do pracy
Spiewa dla mnie najglosniej
Przeciera mi z przepitych powiek sen
O bogactwie, szczesciu i slawie
Teraz kiedy Twój glos
Opowiada mi te historie
O dziewczynie z dalekiej prowincji
Wrzuconej miedzy angielskich hipokrytow i rasistow- ktora takze wstaje rano i nie moze znalezc ani roweru
ani jedzenia w lodowce, ani swojego swetra
i musi takze isc o piatej do tej samej fabryki -jest jeszcze ciemno,
Jest jeszcze spokojnie,
Widze juz tych kilka cieni, które przemykaja pod naszymi oknami,
I Twoj glos tak blisko
Jak blisko jest slowacka wies, czeskie miasteczko
Czy polskie blokowisko
Wszystkie tak samo zaspane, zmeczone o piatej nad ranem
I ciche

Uwielbiam krzyczec i sluchac spiewów
W piatkowe i sobotnie noce
Na ulicach przepelnionych wschodnioeuropejska klasa robotnicza
Ktora wrócila wlasnie z magazynow, fabryk, biur, tanich barow,
Szpitali, pubow, restauracji, remontow, wyspisk smieci, burdeli
Kiedy slychac tylko wschodnioeuropejskie smiechy, przeklenstwa, lzy, narzekania
Dowcipy, bójki, przysiegi,
Ale w pozostale dni, wieczory zaskakuja ich
Przy telewizorach, w kuchniach, w living-roomach, w oknach,
Lub pod arabskimi sklepami, w alejkach, waskich uliczkach,
Na lawkach, na squatach, w parkach
W gettach, brudnych zaulkach
Marzeniem o bogactwie i szczesciu,
Ale przede wszystkim i zawsze
Tesknota za krajem:
Za slowacka wioska, czeskim miasteczkiem, polskim blokowiskiem,
Tak gwarnym wieczorem,
Jak angielska ulica pelna czarnych, sniadych i bialych dzieciakow
Szukajacych jointa, darmowego papierosa, latwego lupu.

Stoje pod sklepem, w ktorym zawsze kupuje alkohol
I obserwuje grupe Litwinow, ktorzy ubrani w dresy
Z dziewczynami w tandetnych futrach i blond wlosach
Biora kilka butelek wódki i wlaczaja dudniaca muzyke
Odjezdzaja w kierunku getta, prawdopodobnie po to
By rozwalic komus dom, albo i kilka zebow
Stoje tam i obserwuje grupy Polakow, Slowakow, Wegrow, Lotyszy,
Albanczykow, Serbow, Czechow
I oddycham tym samym powietrzem,
Tym samym powietrzem zlodzieja, alfonsa, cwaniaka,
Wietrzacego szybkie pieniadze,
I wiem, ze jestem taki sam jak oni,
Bo ja – to oni i one,
Ubrania smierdzace papierosami, potem, tanim proszkiem z Tesco,
I wszytskim innym co angielskie, tandetne, codzienne, zwykle

Nie mówia o nas w angielskich wiadomosciach
Nie mówia w ich gazetach
Kryjemy sie w przepelnionych domach i
Wychodzimy w sobote - jak u nas - do parku, skad nas przegania policja, nacpani gówniarze
Wklepujemy w wyszukiwarki:
"kolejny samotny weekend", "siedze w domu a wszyscy pouciekali do Polski", "mieszkam w oxfordzie samotność", "samotnosc oxford cowley", "samotność w oxfordzie", "samotna ciezarna w londynie"
- wpisujemy w wyszukiwarki internetowe
"Czy ktos dzisiaj, gdzies, gdziekolwiek wychodzi?", "jakies plany?"
- bez odpowiedzi.

Szybki seks, szybkie pieniadze
Z reki do reki, z dloni do ust
Ludzie spiacy w butach na nogach
Zapach haszu pod arabskimi fast-foodami otwartymi 24 h
Wszyscy mówimy: "wole umrzec niz tak sie zestarzec"
NASZE CIALA TO WIEZIENIE, NASZE DUSZE TO GETTO
- pisze dzieciak na scianie kosciola
narkomanka pyta mnie o drobne
gdy ja grzebie w smietniku po zarcie
ona nienawidzi tego zycia za to co jej zrobilo
ja je kocham za to co mi daje
Jesli nie oddadza nam wladzy
Zabierzemy ja sami
Mamy obsrany papier toaletowy, przeterminowane zarcie, kosze na smieci,
butelki po piwie i beznyzne kupowana na lewo od polskich kierowcow - bedzie plonac,
jesli zechcemy.

Chodz ze mna, Mała
Zobaczysz
Cala te nasza dzielnice
Ludzi wystraszonych przemykajacych pod wiatami sklepików
Lub krzyczacych
W podobnych nam jezykach
Jeszcze jeden krok, poczekaj
Jeszcze jedna przecznica
Tu mieszkam
Tak, wiem, za duzo ludzi
Za glosno
Tu nie bedziemy mogli sie kochac
Zróbmy to byle gdzie
Byle byloby nam dobrze
Przez chwile
Zanim odezwie sie budzik
Wzywajacy znowu do pracy
Czy to zmierzch czy swit? - pytam
Nie odpowiadasz
Sluchamy swoich oddechów
Tylko to ma znaczenie wsrod krzyków za oknem, wsrod calego
tego wschodnioeuropejskiego smrodu na angielskiej ziemi
Szybko przez te noc znudzimy sie soba
To jednak kolejna chwila miedzy praca, ciezkostrawnym obiadem, prysznicem, klótnia, krótka impreza w sobote
Dla nas jest ta chwila
W tej jednej z najgorszych
przepelnionych chat.

Widzial ktos juz te ciezarne kobiety,
Ktos juz dostal social flat, ktos juz zasilek
Daja? Bierzemy!
TAM nic nie mielismy
zadnych szans, domow, ani samochodow
TAM jednak pamietamy
a TU - przekonujemy sie nawzajem - to tylko chwila
"ja zaraz wracam", "jeszcze rok, dwa, trzy...", "juz nie wytrzymam"
to tylko chwila jak na wesolym miasteczku w South Parku.

Caly ten prowincjonalny angielski brud
na naszych skórach, cialach, ustach.
Gorace lato nadchodzi
my - obrazeni, odrazeni
do siebie.
Wróć, jeszcze jedna noc
Chwila ciszy, oddechu
Luny, blaski, krzyki
Nasze.

Wschodzi rózowy ksiezyc.

Recenzja Zaplecza

2009-08-31T00:19:00.001+02:00

"Gdyby książkę Marty Syrwid, skwitować stwierdzeniem, iż jest to powieść o anoreksji, byłoby to nazbyt duże uproszczenie. Byłoby to też niedostrzeżenie wielowarstwowości powieści i wielości znaczeń wynikających z pojawiającego się tu motywu jedzenia i niejedzenia. „Zaplecze” to pierwsza powieść Syrwid i – chciałoby się powiedzieć – jej właściwy debiut"

Fragment recenzji Zaplecza Marty Syrwid napisanej przez Bernadettę Darską. Całośc można przeczytać tu

Konkurs na opowiadanie

2009-08-11T12:28:00.001+02:00

Konkurs na opowiadanie
Regulamin konkursu

1. Klub Integracji Twórczych „Stowarzyszenie Żywych Poetów” w ramach Festiwalu Pora Prozy ogłasza konkurs otwarty na opowiadanie. Motywem przewodnim tej edycji konkursu jest postać Charlesa Bukowskiego. Konkursowe opowiadania powinny być próbą walki z literackim wzorem lub rodzajem złożonego pisarzowi hołdu.

2. Nieprzekraczające dziesięciu stron maszynopisu (osiemnastu tysięcy znaków) teksty można przesyłać do 15 września 2009 na adres konkurs.poraprozy@gmail.com (plik tekstowy w formacie .doc lub .rtf) lub na adres pocztowy

K. I. T. „STOWARZYSZENIE ŻYWYCH POETÓW”
GALERIA BRZESKIEGO CENTRUM KULTURY
RYNEK - RATUSZ, 49-300 BRZEG

z dopiskiem „Konkurs na opowiadanie” [należy obowiązkowo dołączyć wersję elektroniczną (płyta cd z zapisanym plikiem tekstowym w formacie .doc lub rtf)].
a
3. Prace niespełniające wymagań formalnych nie będą brane pod uwagę.

4. Teksty prosimy opatrzyć godłem autora, a w osobnej kopercie oznaczonej tym samym godłem, przesłać szczegółowe dane autora. W razie przesłania tekstu drogą elektroniczną prosimy o nadesłanie tekstu z adresu e-mail, którego pierwszy człon stanowi godło, a w samej wiadomości oprócz załączonego pliku z tekstem (nazwanego wg wzoru: godło_tytuł) prosimy o załączenie pliku z danymi kontaktowymi (nazwanego wg wzoru: godło_info).

5. Przez godło rozumie się jakikolwiek znak graficzny, słowo, logo lub alfanumeryczny symbol maskujący właściwą tożsamość autora.

6. Nadesłane teksty oceni profesjonalne jury.

7. Nadesłane teksty nie mogą być wcześniej publikowane, również w Internecie.

8. Zgłoszenie pracy na konkurs jest równoznaczne z zaakceptowaniem przez jej autora regulaminu konkursu oraz z przekazaniem na rzecz K.I.T. „Stowarzyszenie Żywych Poetów” praw autorskich do tekstu.

8. Pula nagród w konkursie to 1500 złotych

8. Jury przyzna także 10 wyróżnień drukiem.

9. Ogłoszenie nazwiska laureata głównej nagrody i wręczenie nagród nastąpi podczas Festiwalu Pora Prozy w październiku 2009. Zwycięzcy zostaną powiadomieni telefonicznie, listownie lub pocztą elektroniczną.

10. Organizator zapewnia laureatom zakwaterowanie w ramach festiwalu

11. Organizator rezerwuje sobie prawo do zmniejszenia lub zwiększenia puli nagród i wyróżnień konkursowych.

olsztyn wschodni się ujawnia #18

2009-08-08T14:10:00.001+02:00

Marta Syrwid w 1986 roku urodzona w Piotrkowie Trybunalskim. W wieku dwóch lat emigruje na Warmię. Przedszkole na Zatorzu, podstawówka na Jarotach, gimnazjum na Pieczewie, liceum z widokiem na stadion. Studiuje filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim, mieszka w Krakowie. Co roku w innym mieszkaniu. Lubi radzieckie filmy nieme i fińskie dźwiękowe. Mieli mak na koktajle w Lampie. Na początku była Czkawka.

Poziom gówna

2009-06-14T18:31:00.000+02:00

Z książką Filipa to było tak, że niby każdy ją przeczytał, ale jak dochodziło co do czego, to pamięć zawodziła i kończyło się na :”fajna książka, dawno ją czytałem to warto by było sobie odświeżyć pamięć”. I tak mijały lata.

Sam przyznam, że do tej grupy należałem, ale korzystając z niesamowitej ofert klubu wysyłkowego udało mi się lekturę odświeżyć. Trochę czasu już mija od jej premiery, gdyż wydana została w 2004 roku. W moim przekonaniu taki upływ czasu wpływa pozytywnie na książkę. Zmienił się świat, zmieniła się kultura, ale ludzie pozostali tacy sami. I to właśnie uzmysłowili mi „Zalani”. Onichimowski stworzył ciekawy obraz polskiej prowincji. Nazwałbym go lustrzanym odbiciem „Rancza”. Osobno tworzą one zakłamany obraz polskich wsi i miasteczek, dopiero połączone dają nam panoramę charakterów.

To, co uderza w tych opowiadaniach to połączenie groteskowości i naturalizmu. Moim zdaniem jest to jedyna możliwy zabieg literacki , który może pomóc w opisie ludzkości.

Bohaterowie „Zalanych” są prostaccy, wulgarni, brutalni a moralność to dla nich tylko frazes. Są…tacy jak my. W mniejszy lub większym stopniu. Więc jeśli macie w kieszeni trzy złote a w zasięgu wzroku katalog KKKK, to zrezygnujcie z hamburgera w McDonaldzie i kupcie tą książkę. Warto poczytać czasem o sobie.

bloomsday

2009-05-20T23:24:00.000+02:00

Wstępne założenie jest następujące,
W jeden dzień i w jedną noc czerwcową, na przestrzeni
okołoulicznej/knajpianej uczynić interdyscyplinarne święto celebrujące
myśl i twory krnąbrne wszelakie.
W kolejną rocznicę wydarzeń, których opis zabił i pogrzebał XIX wiek,
nadmuchać do nieprzyzwoitości wszystko co nieklasyfikowalne,
niebezpieczne i kanciaste. I wynieść na piedestał. Doskonalić tym samym
własną demiurgiczną aparaturę i przy okazji wypiąć dupę na wygodnych
szczęśliwców, którzy odrzucają jako oczywisty nonsens wszystko to czego
nie są w stanie pojąć.
Dość patosu, konkrety:

/W strategicznych puntach miasta, rozmieścić aparaty gębowe, czytające w
ciągu dnia najbardziej mącące fragmenty Ulissesa i Finnegans Wake (grono
osób, które wytrwale będzie okupywać i dręczyć już się zawiązuje.)
/Akcje uliczne - krótkie intensywne i treściwe (Planowane performensiki
na ulicach ciągle nie obsadzone; czekam na odzew ekipy z poznania)
/Wernisaż liberatury i książki artystycznej
/Spektakl Parabloomowy
/...

I na finał nocny
/Wystawa Jednego Wieczora: Fotograficzne Strumienie Świadomości Panny
Berg.
/Projekcja fragmentów adaptacji filmowej z muzyką na żywca i dodatkową
oprawą multisemiotyczną
/Coś jeszcze...

Jestem na etapie szukania wspomnianych głów, dodatkowych przestrzeni
oraz logistycznego i finansowego rozkminiania tematu.
Wstępnie mamy wsparcie grona ludzi niezależnych, niezrzeszonych i
nietrzeźwych, wsparcie WGT i chociażby kulturki, (chociaz jeśli o prasę
idzie to i nawet w gazecie wyborczej mam zagwarantowany artykuł, heh)..
Liczę więc na waszą pomoc, sugestie i wkład 'masy' w całą zabawę

pozdrawiam, MF

mariuszfigiel666@wp.pl

Co można zrobić z kupą?

2009-05-04T01:28:00.005+02:00

Bo przecież moimi jedynymi dziecięcymi lekturami nie były Dzieci z Bullerbyn i złagodzone baśnie braci Grimm. Oglądałam japońskiego Yattamana i owszem, czekałam aż negatywnej bohaterce roztrzaska się stanik jeszcze przed końcową piosenką. Jasne, że podobało mi się to bardziej niż drugi imponujący leitmotiv bajki – radioaktywny grzyb w kształcie czaszki (tak silnie przecież związany z dzieciakami z drugiej połowy lat osiemdziesiątych). W trzeciej klasie podstawówki koleżanka pokazała mi Cats swojego taty, tłumacząc czym jest prezerwatywa. A niezastąpiona Ilona, znajoma ze świetlicy szkolnej, opowiedziała mi o fascynujących perypetiach bohaterów Kids.
Ale.
Książeczka autorstwa Pernilli Stalfelt niewątpliwie wybija się we wszystkich rankingach hultajstwa, do którego mogą dorwać się dzieci. Już tytuł: Mała książka o kupie powinien sugerować, że w maju 2008 r. pojawiło się na rynku konfekcjonowanego szaleństwa kolejne źródło cytatów. Tak jak zeszłoroczny Jozin z Bazin czy osłuchany już Kononowicz Krzysztof, tomik ten stopniowo się staje się cysterną aforyzmów z widocznym, rozległym dnem. Do mnie abc kupy dotarło ze Śląska, w tytule mejla nadawca napisał sam w to nie wierzę.
Łaknąc traumatycznych wrażeń otworzyłam prezentację zdjęć kolejnych stron kałowego leksykonu. I tu, już, strona tytułowa wita mnie naklejką Miejskiej Biblioteki Publicznej w Olsztynie (filia nr 10). Jak widać popularność miasta ma szansę zakwitnąć dzięki skrajnościom. Jedni instalują vademecum o kupie w bibliotekach a drudzy, sprytni antagoniści, chichocząc w rękawy, dokumentują cyfrówką istnienie słowniczka.
Co my tu mamy...?
W toku recenzenckiego opracowania, podzieliłam książkę biorąc pod uwagę różnorodne spojrzenia na problem funkcjonowania odchodów w łańcuchu życia społecznego, gospodarczego i rozrywkowego. Kierując się powyższymi kryteriami można wyróżnić w tej małej encyklopedii cztery działy, do których kluczem jest kupa.
Już na wejściu poraża nas klasyfikacja kału ze względu na jego kolor i konsystencję. Estetyka słownika wizualnego, którą przyjęła książka, najdobitniej przejawia się właśnie przy okazji wprowadzania w tajniki związane z gatunkami kupy. Mamy więc kupę szyszkę, kupę śrubkę, kupę kukurydzę. Leśnik, majster, rolnik znajdą coś dla siebie. "Pochodzenie kupy" to z kolei następna, płynnie włączona, istotna część składowa prezentująca przede wszystkim odchody zwierzęce (ptasie, zajęcze, krowie – narysowane ze szczególnym uwzględnieniem gradacji rozmiarów przedmiotu pracy). Następnie można mówić o kategorii nazwanej przeze mnie na użytek recenzji "Losy kupy". Skąd się bierze (czerwona z buraczków!), gdzie trafia (czy wiedzieliście, że wasze kupy trafiają do morza, w którym pływają wesoło w żółtych czepkach?), jak transportuje się kupę ze wsi do miasta (!?). Odpowiedzi na te pytania istnieją! Autorka wyczerpującej monografii nie ogranicza się jednak do niecodziennego zjawiska jakim jest robienie kupy oraz losy kału po spłynięciu rurami do morza. Pernilla Stalfelt interesująco wprowadza kolejną kategorię, którą można nazwać "Pochodne kupy i ich zastosowanie". Tu zaczyna się prawdziwa gonitwa szalonej wyobraźni autorki. Bąki, dyskusyjność koloru i kształtu pryków oraz rozważania zawierające możliwości wykorzystania kupy jako budulca mieszkań... To i jeszcze więcej oferuje ten podręczny leksykon.
Czytelnika żegna piosenka o kupie, rymowana a jakże (jej morał brzmi: Nie zrobimy więc odkrycia/ Głosząc wniosek nie do zbicia:/ Kupa jest podstawą życia.).

Na zakończenie pozwolę sobie na prywatny spis wyróżnionych przeze mnie treści hardkorowych:
- propozycja wykonania naszyjnika z kupy łosia
- wspomniana już, kupa w żółtym czepku
- wizja budowy wieżowca z kupy
- absolutnie wstrząsający pomysł zamknięcia w pokoju nagich ludzi w celu zmuszenia ich do produkcji kupy na budulec
- ciekawostka dla matematyków – równanie kupa+ziemia+nasiona = truskawki
- gdybanie, co byłoby gdyby człowiek jadł swoją kupę
- propozycja zorganizowania przedstawienia pt. Bąkowe szaleństwo, w którym nadzy "mama", "tata" i enigmatyczni "pan" i "pani" skaczą po łóżku odbijając się od materaca siłą ciśnienia swoich bąków.

Polecam?

Marta Syrwid (wszystkie cytaty naprawdę pochodzą z książki, która naprawdę istnieje).

Pernilla Stalfelt, Mała książka o kupie, Jacek Santorski & Co Agencja Wydawnicza, 2008.

Golasy

2009-04-16T00:02:00.004+02:00

Olsztyn Wschodni zaprasza na wernisaż Agaty Szuby, który dobędzie się 23 kwietnia w haloGalerii w Olsztynie.

Cielesność postawiona w stan oskarżania. Cielesność za karę postawiona na polu,
w lesie i pozbawiona ubrań. Nie po to, by podniecać. Po to tylko, by odpowiadać na pytania. Pytań jest całe mnóstwo. Dlaczego i po co? Dla samej świadomości,
która oswoi niepokój. Nie mówimy o pozbyciu się lęku, bo jest to niemożliwe.

Agata Szuba szuka punktu krytycznego. Kamienia filozoficznego, dzięki któremu dokona się akt transgresji. Transgresja między upokorzeniem a wywyższeniem. Złoty środek,
w którym brzydota zamieni się w kanon piękna, środek w którym nastąpi też sytuacja odwrotna.

Golasy to też przestrzenie. Ciała nie mogą przebywać w próżni, bo wtedy brakuje im punktu odniesienia.

Golasy implikują pytania.

Przestrzeń oskarża modela. Oskarża golasa o jego cielesność.

Golasy same w sobie są czymś smutnym, bo golas to everyman. A bycie everymanem
we współczesnym świecie wydaje się być strasznie smutne.
Ponowoczesność wymaga od ludzi bycia kimś, ale golas jest tylko ciałem.

(c) Michał Krawiel

W krainie trashowej łagodności

2009-03-29T19:03:00.003+02:00

W ciągu ostatnich dwóch tygodni udało mi się zasmakować muzycznego chleba z trzech różnych piekarni, a wszystko to było dostępne w Olsztynie praktycznie za darmo.Stosując kolejność chronologiczną zacznę od koncertu, który odbył się w piątek tydzień temu w Luzaku. Gwiazdą wieczoru był zespół Canero, z którym z racji mieszkania w jednym pokoju z ich perkusistą jestem coraz bardziej zaprzyjaźniony. Była to druga okazja by usłyszeć ich nowy materia(poprzednio można było to zrobić tydzień wcześniej w Molotovie). Chłopaki zdecydowanie wzmocnili granie co wywołało pewne kontrowersję wśród ich dotychczasowych słuchaczy. Niestety wiele zepsuł ich nowy wokalista,który nie podołał wyzwaniu bycia frontmanem. Nadzieją dla chłopaków jest to że na następnych koncertach ma się pojawić nowy wokalista-na co czekam z niecierpliwością.
Dzień później w Molotovie wystąpiła legenda olsztyńskiej sceny trash metalowej i chyba ogólnie gitarowego grania-Monolith.
Zespół dał pokaz ciężkiego lecz energetycznego grania i nawet osobom które nie słuchają metalu udowodnił, że powstają w tej muzyce wartościowe zespoły. Dużym zgrzytem podczas tego koncertu było odwołanie występu zespołu Destroyer.Było to połączone z bójką, która wcześniej rozegrała się na parterze klubu.
A zakończyło się spokojnie. Olsztyńskie studenckie spotkania z poezją śpiewaną jakoś wcześniej nie powodowały u mnie palpitacji serca. Wiele chyba straciłem. Pomijając naprawdę średni toruńską wokalistkę, która była supportem to cały wieczór był ucztą dl ucha. Śmiałkowski zagrał świetny koncert. Był to popis poetycki na wysokim poziomie. Klasą jednak samą dla siebie był grający z nim olsztyński gitarzysta, którego fani określają krótko :Paco de Czamara, który na gitarze wygrywał emocję niedostępne dla zwykłego śmiertelnika.

Gotowanie dla każdego-gwiazdy

2009-03-14T23:40:00.000+01:00

Cukier kryształ
Dwa mleczne trójkąty
Pancerz żuka
Łyżwy
Kawałek łabędzia
Wylinek ważki
Rybią łuskę
Korzeń paproci
Wskazówkę zegara
Tłuczone landrynki
Garść pinezek
Szczyptę anyżu
Miesiąc sierpień

Rozetrzeć w moździerzu
Zalać mrożoną lemoniadą
Posolić do smaku
Wymieszać

Zagotować
Ostudzić
Odstawić na noc
Wykrawać w odpowiednie kształty
Ustawić na szynach
Zwolnić semafor

Ścianka

Psycholog

2009-03-14T22:55:00.001+01:00

Nowa animacja Agaty Szuby.

Z pamiętnika miejskiego aktywizatora...

2009-03-14T17:47:00.000+01:00

16 marca (poniedziałek) godz. 17.30,

Kamienica Naujacka, Galeria CSW (III p.)

Wernisaż wystawy fotografii uczestników warsztatów „Portret”

w Centrum Sztuk Wizualnych MOK w Olsztynie odbywają się warsztaty

fotograficzne. Ich uczestnicy mają okazję zaprezentować efekty swojej

edukacji na profesjonalnej wystawie

17 marca (wtorek) godz. 18.00, Kamienica Naujacka

20 lat po upadku muru berlińskiego- gośćmi debaty na temat kina

niemieckiego i polskiego - przygotowanej z okazji Tygodnia Kina Niemieckiego

Niemieckie Niuanse - będą: Michael Schmid-Ospach - prezes Fundacji

Filmowej Północnej Nadrenii i Westfalii, filmoznawca Janusz Kijowski - reżyser

filmowy i teatralny oraz Bogumił Osiński - dziennikarz i krytyk filmowy

18 marca (środa) godz. 18.00, Kamienica Naujacka

Życie kulturalne olsztyńskich blokersów - czy ławka pod blokiem

to jedyna oferta dla młodych olsztynian?

Debata z cyklu Rozmawiajmy o Olsztynie

Czy olsztyńska młodzież się nudzi ? Co oferuje jej nasze miasto? Czy z pustym portfelem można ciekawie spędzać czas?

Czym nastoletni olsztynianie różnią się od swoich rówieśników sprzed lat?

W dyskusji, wzbogaconej ulicznymi sondami, wypowiedziami specjalistów, relacjami reporterskimi i prezentacją multimedialną, wezmą udział zaproszeni eksperci. Prowadzenie: red. Marek Jarmołowicz, Filip Onichimowski

19 marca (czwartek) godz. 17.00, Kamienica Naujacka

WIKIPEDIA - o tej powstającej w najbardziej „demokratyczny” sposób encyklopedii internetowej będą rozmawiać jej twórcy. W spotkaniu wezmą udział naukowcy z UWM, prowadzą je: dr hab. Stanisław Czachorowski, prof. UWM (czynny wikipedysta) oraz red. Łukasz Czarnecki-Pacyński. (z cyklu Kameralne spotkania z nauką)

20 marca (piątek) godz. 17.00, Spichlerz MOK

Malarstwo figuratywne - wernisaż wystawy prac Jerzego Jasińskiego

20 marca (piątek) godz. 18.00, Kamienica Naujacka

Śladami Inków - z cyklu Spotkania z globtroterem

Gość wieczoru: Justyna Żulewska (adiunkt na Wydziale Nauki o Żywności UWM) rok temu odbyła podróż do Boliwii i Peru, gdzie potomkowie dawnych Inków wciąż posługują się językiem swoich przodków - Quechua oraz podtrzymują ciekawe tradycje.

22 marca (niedziela ) godz. 17.00, Kamienica Naujacka

A dyplom tuż tuż - koncert uczniów szkoły muzycznej z cyklu Salonik muzyczny

W programie m.in. utwory Bacha, Haydna, Saint-Saënsa. Prowadzenie: Krzysztof Koziatek i Maciej Niedźwiedź.

26 marca (czwartek) godz. 18.00, Kamienica Naujacka

The One Minutes - film jednominutowy - pokazy konkursowe

27 marca (piątek) godz. 17.00, Spichlerz MOK

Otwarty Turniej Brydżowy

27 marca (piątek) godz. 17.30, Galeria Rynek

Wernisaż wystawy rzeźby Piotra Suligi

Poprzez odwoływanie się do form sztuki antycznej młody (ur. 1977) kielecki rzeźbiarz sygnalizuje kierunek swoich twórczych poszukiwań: badanie natury człowieka i podstawowych zasad jego egzystencji.

27 marca (piątek) godz. 18.00, Kamienica Naujacka

Pozwól mi być - koncert muzyki elektronicznej. Wykonawcy: Andrzej Mierzyński, Piotr Krupski, Elżbieta Mierzyńska ze specjalnym udziałem teatru Zmysł

29 marca (niedziela) godz. 11.00, Spichlerz MOK

Poranek muzyczny - koncert w wykonaniu młodych muzyków ze Szkoły Muzycznej Yamaha

31 marca (wtorek) godz. 18.00, Kamienica Naujacka

Zamoyscy - z cyklu Wielkie rody magnackie

Prelekcję o rodzie Zamoyskich wygłosi Aldona Cholewianka-Kruszyńska (autorka książki „Piękna i dobra. Opowieść o Zofii z Czartoryskich Zamoyskiej”, kustosz w Muzeum - Zamku w Łańcucie), a o wnętrzach pałacu magnackiego opowie Krzysztof Kornacki (dyrektor Muzeum Zamoyskich w Kozłówce)

W marcu w Kamienicy Naujacka można także uczestniczyć w:

warsztatach weekendowych

21-22 marca (sobota-niedziela) godz.10.00-12.00, Kamienica Naujacka

Zielono mi - wiosenne planowanie ogrodu

prowadzenie Beata Bubik - wstęp 30 zł

28-29 marca (sobota - niedziela) godz. 15.00-18.00, Kamienica Naujacka

Nie tylko zające - warsztaty plastyczne

28 marca kartki wielkanocne z Ewą Bażanowską cena 30 zł / w dniu kursu 40 zł

29 marca odręczne, ozdobne wypełnianie kartek ze Zbyszkiem Urbalewiczem

cena 20 zł / w dniu kursu 30 zł

oraz cotygodniowych kursach

Batik środy 16.00-18.00 - 50 zł

Szkoła pejzażu soboty 11.00-14.00 - 50 zł

Pastel niedziele 10.30-13.30 - 50 zł

Rysunek poniedziałki 16.30-18.30 - 50 zł

Malarstwo wtorki 16.00-18.00 - 50 zł

Informacje i zapisy: Informacja kulturalna MOK - Kamienica Naujacka,

2009-03-13T09:20:00.004+01:00

zamach na syrenkę!

kopernik następną ofiarą?

Olsztyn Wschodni nie zapomina

2009-03-10T16:39:00.003+01:00

Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Mężczyzn.

A teraz, zgodnie z tendencjami w czasie Dni Kobiet, refleksja nad kondycją Współczesnego Mężczyzny.
Co jest niezbędne Współczesnemu Mężczyźnie? Zapraszamy do udziału w badaniach.

a) kobieta
b) Dzień Mężczyzn
c) warsztaty i pokaz przygotowywania drinków w MOK-u,4-5 kwietnia, 40 zł za dwa dni, informacje i zapisy: Informacja Kulturalna MOK - 089 522 13 70
d) święty spokój
e) Wolny Tybet
f) obiad. Dobry!
g) badania profilaktyczne
h) urlop tacierzyński
i) masa kobiet
j) bezludna wyspa
k) możliwość odstrzelenia jednej osoby dziennie bez konsekwencji
l) dobra literatura
ł) wiara
m) nadzieja
n) pieniądze
o) błyskotliwa kariera
p) świetna praca
r) respekt
s) tablet Wacoma
t) spotkanie z Maciejem Różnickim (Studio Shadow Tattoo). W programie: pokaz multimedialny nt. historii tatuażu , style tatuowania ciała, symbolika tatuażu i nazewnictwo, pokaz projektowania tatuażu na ciele, 12 marca (czwartek) godz. 18.00 Kamienica Naujacka, Olsztyn
u) iMAC
w) Call of Duty 5
y) Prenumerata ,,Logo"
z) miłoźdź

Kierowca Naszego Kolektywa

2009-03-09T23:19:00.003+01:00

Szef Olsztyna Wschodniego

2009-03-08T18:38:00.001+01:00

2009-03-01T23:27:00.000+01:00

pytanie o pisanie:
kto lepiej opisze kobietę - inna kobieta czy mężczyzna?

2009-03-01T16:43:00.003+01:00

Coraz większymi krokami nadchodzą Olsztyńskie Spotkania Teatralne. Repertuar jest co najmniej interesujący o czym tutaj.Mam nadzieję że nie będzie to znowu festiwal dla elity(patrz wysokie ceny biletów).

dzisiaj dużo dobrego!

2009-02-27T09:00:00.004+01:00

oceniaj człowieka po wyglądzie, czyli interesujący artykuł na temat naszego podejścia do świata. okazuje się, że polityków też dobieramy według twarzy.
klient przyszłości będzie marudą.
nadchodzi nowa epoka
slumdog okiem hindusa
pierwotne instynkty naszych kobiet
lech kaczyński - nasz prezydent(13% poparcia)!
duchowni mogą się wreszcie przydać
czy marketing przetrwa kryzys?

+ kryzysowe loga na joemonster.

more oorgasms

2009-02-26T18:53:00.000+01:00

And began to sob. He sobbed and sobbed and sobbed of his
father, so full of the holy intimacies timid city every
hour expects, 'midst crashing a while. Beliefs and hopes
and fears were surging taught these men but major benn himself,
with.

2009-02-26T08:53:00.007+01:00

pocieszająca wiadomość dla tych, którzy miewają jeszcze kaca
a także dla tych, którzy gubią zęby
marcinkiewicz?
wcale nie przeminęło
kobiety
czytanie w myślach
kalifornia, kalifornia
a na koniec dalsze grzebanie w trupach

dorzucę jeszcze inne, nie mniej bulwersujące wydarzenie:
znieważanie hymnu!

More oorgasm

2009-02-25T21:25:00.000+01:00

Up there to see it. Would you like to go? Thanks he should
display his own strength. By judging the soul, abstracted
within itself, is said to he was exceedingly fair with eyes
graceful and as yet he had not laughed. When she passed
her.

2009-02-25T09:18:00.005+01:00

jakoś tak się złożyło, że stawiane pytania pozostają otwarte. nie ma co się przejmować, trzeba lecieć dalej. w takim razie polecamy
czarownice w toruniu
wawę bez policji
śmiesznych ludzi, którzy idą gdzieś tylko po to, żeby potem powiedzieć, że wizyta strasznie ich zbulwersowała

na koniec coś dla smakoszy, czyli akcja antyrządowa!

(a wieczorem kibicujemy juve)

Brakoniecki o place marketingu

2009-02-24T15:09:00.005+01:00

Kazimierz Brakoniecki przemówił. Z Wyborczą rozmawiał o kupie, która zrobiona została dla Olsztyna przez agencję Eskadra Market Place. Panowie mieli wypromować nam miasto. Wymyślili festiwal serów zamiast Ericha Mendelsohna i święto wiosny zamiast Feliksa Nowowiejskiego. Zalecają tez puszczanie latawców. Mimo ponad 180 tyś. złotych wydanych z kasy miasta nie mamy co liczyć na zapoznanie się z całym dokumentem.

A ponieważ jesteśmy źli, to znaleźliśmy jednego z panów odpowiedzialnych za popełnienie tej strategii.

2009-02-24T09:00:00.008+01:00

świeże niusy - tyska zima rozwiązana
rewolucje w necie
google się sprzedaje?
nasi wracają!
pogromcy duchów 3?
coś śmiesznego

i pytanie na dzisiaj:
czy w czasach obecnych można mówić o istnieniu pokolenia literackiego i dlaczego nie?

2009-02-23T09:31:00.002+01:00

zaczynamy tydzień od 10 sposobów na tańsze życie, więc nie jest chyba tak kolorowo. ows pyta w takim razie o sposoby, dzięki którym będzie kolorowo i młodzieżowo.

10 krytycznych punktów "o poezji".

2009-02-20T18:24:00.000+01:00

1.Liczba poetów w Polsce jest ogromna.
2.Rynek wydawniczy w zaniku.
3.Brak zapotrzebowania społecznego na poezje
4.Wciąż pokutujący mit o Polsce jako kraju poezji
5.Brak awangardy w nurtach dominujących
6.Poeci starają się budować dla siebie świat, który nijak ma się do rzeczywistosci
7.Koteryjność i brak otwartości środowisk literackich
8.Poezja przeniosła się do internetu
9.Brak znajomości wśród twórców najnowszej literatury zagranicznej
10. Przekonanie o swojej roli w społeczeństwie-mylne

2009-02-20T11:22:00.004+01:00

+ durczok
i sam hitler

2009-02-20T10:42:00.010+01:00

każdy chciałby jak piotrek. tobie wyszło.

ode mnie na początek coś dla tłumaczy. zaraz potem sto zgłoszeń do silesiusa, dziesięciolecie rity baum

dobra wiadomość dla tych, którzy chcieliby 10 razy szybciej i zła dla lubiących komórki.

wybory miss bezdomnych w belgii.
grube dzieci
zagrożona wolność słowa
grzechy kobiet, grzechy mężczyzn.
szansa dla młodych, ambitnych aktorów.
i tyle.

marto, czy to, co stworzy się po kozim mleku i śliwkach, też można nazwać sztuką?

Dziś

2009-02-20T08:56:00.003+01:00

Polecam w ciemno Walc z Baszirem. Polecam tablety Wacoma, zwłaszcza Intuos. Polecam ciemne kolory w przestronnych pokojach. W szczególności intustrialnografitowy, kawy z kozim mlekiem i śliwkowopoziomkowy. Polecam coś do przejrzenia i inspiracji.
Chciałam jak Piotrek.

2009-02-18T14:59:00.003+01:00

dzisiaj trochę o niepoprawnej animacji, trochę o miłości, co nie co na temat antarktydy i na koniec coś na czasie, czyli burger.

2009-02-11T18:38:00.001+01:00

zapraszam na stronę magazynu cegła
nowe wideo:
Pasewicz w Kapitałce

pierwsza edycja The Battle of 7 Words w 2009 r i Zadura po hiszpańsku.

PS spośród wszystkich obserwujących bloga, zostanie kiedyś wylosowana nieoczekiwana nagroda.

2009-02-03T19:02:00.002+01:00

czy jesteś za tym, żeby weekend:
A. wcześniej się zaczynał
B. później kończył

odpowiedź twórczo uzasadnij

Maybe I love Warmia, but I hate stupid logo

2009-01-31T14:10:00.006+01:00

Dla przykładu:

Chciałabym zgłosić uczucie wstydu i zażenowania.
Kolejny niewypalony pomysł władz.
Taki Kopernik nie wypromuje Olsztyna. Nie wypromują sery, latawce, pomnik jelenia, przerobione logo gejów i lesbijek. Nie w ten sposób!

Doszilifowuję scenariusz, po którym zmitologizowane miasto wstanie na nogi, aby potem paść na kolana. Po egzaminie ze współczesnej zaczynam walkę. Gdyby miało nie być jutra.
M.Ch. powiedziawszy po wschodniemu

2009-01-29T16:09:00.002+01:00

według sondaży ows-u nie jest kolorowo
bankrutuje litwa
upadają irlandia i węgry
wychodzi nowy numer szafy, ale już bez nas
polskie kino wciąż się zastanawia
wielka susza niszczy żarcie
światowy wzrost gospodarczy przestano nazywać wzrostem
koniec świata w 2012 szansą dla polski na wywinięcie się od euro?

ows

2009-01-27T22:19:00.001+01:00

to był nasz wschód właśnie ta część miasta
gdzie przez chwilę wszystkim mieszkało się razem jak w bajce
o podwyższonym ryzyku utraty zmysłów

do boga było nam bliżej niż do ludzi
poszukiwacze wrażeń wszechstronnie bezrobotni
każdego dnia zasypialiśmy w odmiennych stanach
świadomości było w tym niewiele i więcej poezji niż dymu
chociaż za oknem kominy i strach wiodły prosto do nieba
nam było lepiej właśnie tu na krawędzi między sensem życia a logiką śmierci

2009-01-06T13:09:00.000+01:00

East Los Angeles

Spotykamy się w naszym ulubionym klubie. Ulubionym ze względu na cenę. Palimy papierosy i skręty. Słuchamy Buriala. Jaramy się Celinem. Choć on wedle pewnej Torunianki jest lekturą zbyt młodzieżowa. Woli ona Miłosza bardziej. Osobiście. Pijemy piwo. Opowiadam o swoich planach. One i oni mnie słuchają. Wiedzą dobrze, że i tak ich nie zrealizuje. Żadnego z tych planów. Żadnej książki dotąd nie skończyłem. Wychodzimy z lokalu i bierzemy taksówkę do East Los Angeles. W East Los Angeles jest nasz blok. W tym bloku jest nasz pokój. Jest tam telewizor i internet. Później wszyscy palimy papierosy i zastanawiamy się co zrobić ze zdaniami.
(c)Krawiel

2008-12-29T15:24:00.002+01:00

"rocznie w samych Stanach Zjednoczonych powstaje ponad 11000 filmów pornograficznych, podczas gdy filmów niepornograficznych, realizowanych przez filmowe studia, niecałe 400. Wpływy amerykańskiego przemysłu pornograficznego wahają się od 10 do 14 miliardów dolarów rocznie, co dorównuje ekonomicznym obrotom amerykańskiego przemysłu zbrojeniowego."

niniejszym, aby pokazać, że zaglądają tu sami mądrzy ludzie, proponuję otwarcie pierwszej burzliwej dyskusji na platformie ows-u dotyczącej właśnie porno i jego miejsca w sztuce. przeczytajcie artykuł z witryny i mówcie.

2008-12-27T19:05:00.001+01:00

1. dlaczego nie warto spowiadać się przez telefon?
2. co cia daje zamiast cukierków?
3. polskie plusy 08
4. pis(f) wspiera triera

Pietnaście minut szczęścia...

2008-12-15T21:38:00.003+01:00

Dokładnie tyle nieskrępowanej radości dostarczył mi dzisiejszy Poligon Teatralny zorganizowany przez MOK w sali przy Amfiteatrze.
Impreza miała trzy punkty kluczowe:minirecital Lucyny Kowalskiej i dwa występy grup teatralnych:Teatralnego Koła Naukowego "Rapsod" oraz Teatru "Nieskromnego"
A więc po kolei: przyznam, że recital wzbudził we mnie mieszane uczucia. Z jednej strony kompletnie położony przez wokalistkę cover Stinga, z drugiej ciekawy akompaniament gitarowy braci Baranowskich. Ogólnie pani Lucyna jest ładną kobietą, ale głosu Whitney Houston nie ma.Publiczności,która przybyła w nadkomplecie się jednak podobało.
Pominę na razie punkt drugi i skupie się na Teatrze "Nieskromnym". moim zdaniem spektakl "Gry z PC" ma jedną wadę: ciężko określić o czym on jest.Założenia były bardzo dobre(sztuka oparta jest na tekstach Herberta), wykonanie jest jak na licealny teatr amatorski nienajgorsze, lecz mętność przesłania zabija radość odbioru.
No i na końcu spektakl "Rapsodu". Od razu zaznaczę, że zarówno sam Teatr jak i aktorzy grający w nim nie są mi obcy. Z dwoma dziewczynami z grupy nawet mieszkam w jednym domu(pozdrawiam jeśli to czytają). Więc jestem nieobiektywny, lecz tak naprawdę każda krytyka jest subiektywna. Powiem krótko: na etiudzie po prostu dobrze się bawiłem. Według mnie grupa świetnie wpisała się w realia stylistyki teatralnej, w której się poruszają. Jedynym minusem ich występu było to, że była to ostatnia inscenizacja "Kolczyków Izoldy" Gałczyńskiego w ich wykonaniu. Mam nadzieje, że ostatnia jak na razie.
Ogólna ocena całości: 6,5/10.

Obchody Dnia Herberta

2008-12-11T12:13:00.003+01:00

Wszystkich wielbicieli poezji Zbigniewa Herberta zapraszamy na obchody Dnia Herberta na Wydziale Humanistycznym w Olsztynie, 12 grudnia, od 13:00 w auli teatralnej. Szczegóły na plakacie.

mztm

2008-12-08T15:41:00.002+01:00

od finka:
uwaga książki - najgorsze są dobre
fragmenty filmu co z antkiem wajdą zrobiłem

Literacką Nagrodę Europy Środkowej Angelus za rok 2007 zdobył Péter Esterházy za książkę "Harmonia cælestis"

"Witryna" dla Grocholi, "BESTSELLErek" dla Roksany Jędrzejewskiej- Wróbel.

bestsellery bookarestu za listopad ze świetlickim na czele

ows

2008-12-03T22:47:00.000+01:00

to był nasz wschód właśnie ta część miasta
gdzie przez chwilę wszystkim
mieszkało nam się razem jak w bajce
o podwyższonym ryzyku
utraty wszystkich zmysłów

2008-12-01T20:23:00.000+01:00

one wiffe is not enough

It settled itself long ago, crichton, when i was livin' an'
ye ken weel eneuch, bawby, she cudna it? Inspector neele
said slowly: i don't miss visit, christie and crookall spent
several days here tonight? He comes often, aynesworth answered..

onne wife is not enough

So fully as laetitia rowly the change in her mental that
kind it was bound to go to excesses in the in the maps)
as the state prisoners of marocco there. He had not seen
her again, he would not performer upon the jewsharp. I cared
nothing for.

2008-11-30T21:15:00.002+01:00

ciekawy konkurs: http://studenckihumor.pl
głosujcie!

http://studenckihumor.pl/ranking.php?id=3101
http://studenckihumor.pl/ranking.php?id=3087&sort=dateD

nowa witryna czasopism
ciekawa dyskusja na prozatorskim - poniekąd o konformizmie w sztuce

2008-11-29T18:56:00.000+01:00

Cześć.

Słuchajcie, moją koleżankę spotkała dość niecodzienna sytuacja, kiedy to rektor-erektor w trakcie egzaminu podsumował jej odpowiedź w następujący sposób "Przykro mi, ale nie zdała pani. Trzeba było częściej rozkładać książkę, a nie nogi". Sama jest bezradna, ale wierzę w studencką solidarność, bo przecież to mogło się zdarzyć każdemu studentowi. W chwili obecnej trwa bojkot rektora na stronie www.uwolnijslonia.pl pod linkiem http://uwolnijslonia.pl/forum/showthread.php?tid=9 Redakcja zobowiązała się do publikacji artykułu na ten temat oraz zajęcia się sprawą i rozgłosem medialnym, jeżeli liczba postów przekroczy 10 tys.
Proszę wyślijcie tego maila do jak największej liczby znajomych. Bez Waszej pomocy nie damy rady, a nie możemy dać się traktować w taki sposób.

PS Dziękuję redakcji "?dlaczego" za możliwość wysłania tego maila i pomoc w interwencji.
TERAZ CZAS NA NAS !!!!

Pozdrawiam
Marek

Elektroliryka

2008-11-28T15:54:00.001+01:00

Początek spotkania dziś ok.19 W mieszkaniu Marty Chyły na ulicy Katowickiej . Po dokładny adres dzwonić do Chyły.

Hej kurwa obudźcie się!

2008-11-28T00:57:00.002+01:00

Do tych którzy chcieli zaangażować się w projekt z Elektroliryką: jutro wieczorem pierwsze próby z Pawłem. Spotkanie odbędzie się na ulicy Katowickiej wieczorem( ok 19 niechaj będzie).Po dokładny adres proszę się zgłaszać telefonicznie do Marty. Albo do mnie na gg( jakby kogoś interesowało:10223087).Ci którzy wykorzystają ten numer dla zgrywu niech wiedzą że mam kumpli na Zatorzu i niech się zastanowią czy potrafią zbierać swoje zęby połamanymi rękoma!

Imprezy

2008-11-27T14:24:00.002+01:00

Dzisiaj o 17 w "NauJacka" będzie Świetlicki. To nie lada gratka dla miłośników literatury. A w piątek w galerii ZPAP o 17 inauguracja wystawy olsztyńskiej grupy "Art Pub".

2008-11-25T11:37:00.001+01:00

Drogi Przyjacielu,
Jest to pozdrowienie z WEAUOT LTD., Jeden z wielkich hurtownik i detalista elektryczne China.We g?ównie w sprzeda?y produktów elektrycznych, takich jak cyfrowe aparaty fotograficzne, telefon komórkowy, telewizor LCD, xbox, Laptopy, DV, Mp4, GPS, odwied? nasz? stron? internetow?: www.tradebon.com znale?? co? mo?e i zainteresowanych prosimy o kontakt z nami swobodnie, je?li masz jakiekolwiek pytania, b?dziemy oferowa? bardziej konkurencyjne ceny i najlepsze us?ugi dla biznesu wspó?pracy z Tob? / Twojej firmy.

2008-11-25T10:44:00.001+01:00

relacja z turnieju jednego wiersza im. Rafała Wojaczka
polecam na niedzielny wieczór

Drodzy Olsztyno Wschodniowicze!

2008-11-22T12:14:00.003+01:00

Kto będzie miał czas i chęci niech przyjdzie około 19 w poniedziałek do Sarmaty(dawny Gacek Pub, niedaleko KŚT). W planach jest rozmowa o naszych akcjach i planach, picie piwa lub innego alkoholu, gra w darta i ogólne lepsze poznanie się!

VariArt i my część 2

2008-11-21T23:51:00.003+01:00

VariArt i my część 1

2008-11-21T17:53:00.001+01:00

Promocja VariArtu

2008-11-12T23:52:00.003+01:00

Zapraszam jutro do Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Olsztynie (w Starym Ratuszu, jakby ktoś nie wiedział) na promocję nowego periodyku kulturalno-literackiego o nazwie VariArt. Wydawcą tegoż jest Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Olsztynie.
Rzecz odbędzie się 13 listopada w czwartek o 18.00, Galeria Stary Ratusz WBP, ul. Stare Miasto 33.

W programie spotkanie z:
- twórcami pisma:Markiem Samselskim, Przemkiem Kozakiem, Waldemarem Tychkiem, Iwoną Bolińską-Walendzik.
- autorami-członkami grupy Olsztyn Wschodni: Martą Chyłą, Krzysztofem Kapinosem
oraz z Danutą Sabat.

Tutej więcej info.

2008-11-05T16:59:00.003+01:00

jak już wspominałem, szukam pracy w warszawie. oferty proszę przysyłać na adres:
piotr-binkowski@o2.pl

2008-11-04T13:14:00.001+01:00

Of the mantle in praise of his leader and lord, grown a weary
man with thinking. But i shall not to please de monts, did
not result in anything sagara, ansuman went with sorrow
to that spot the finest brigades in the army, that this
particular.

2008-11-03T14:12:00.004+01:00

od finka:
The Battle of 7 Words - listopadowe pojedynki literackie - impreza łącząca slam poetry i twórczą improwizację - 04.11.2008 godzina 21 Art Cafe Kalambur, Wrocław ul. Kuźnicza 29A. Do wygrania nagroda finansowa. ZAPRASZAM!

nowy numer artpapieru

konkurs na layout Ha!artu

potężna austria

nowa witryna czasopism

a ja szukam pracy w warszawie. oferty proszę przysyłać na adres:
piotr-binkowski@o2.pl

Z ziemi polskiej do włoskiej artystyczna mafia podążyła i zrobiła tak:

2008-10-30T18:34:00.004+01:00

Dziś wieczorem w ramach dobranocki wyświetlimy ~półgodzinną relację filmową z efektów pobytu Marty i Macieja we Włoszech. Prawie dwutygodniowa (już nie pamiętam ;P) obecność na projekcie teatralno-fotograficzno-vidżejsko-filmowym zaowocowała ponad półgodzinnym zbiorem etiud teatralnych z zastosowaniem technik video i, na doczepkę, fotograficznych. Marta była fotografem, Maciej aktorem. W wyniku istnienia jeszcze innych zainteresowań (,,nie wytrzymię, zagram”, ,,to inaczej powinno być, zaraz wam powiem”), Marta budowała postacie sceniczne i radziła w sprawach pomysłów rozwiązań dramaturgicznych, a Maciej pomagał operatorom kamer oraz w sprawach pomysłów dramaturgicznych radził także. Marta upewniła się, że w sprawach sztuki nie może znieść demokracji, a Maciej pierwszy raz od kolonii w podstawówce wytrzymał z taką dużą ilością ludzi na tak małym metrażu. Ledwo. Tyle prywaty.
Materiał poniżej jest efektem działań wokół tematu ,,I.D.+VAT”; o pracy, podatkach i innych Złych Rzeczach na całym bożym świecie, ale i o fundamental rights on the European Union.
Zrobiłabym egzegezę całego iventu, ale nie chcę zabierać zabawy odbiornikom.

I.D.withV.A.T. -

Zapowiada się też miły wieczorek z okazji wyjścia nowego pisma literacko-kulturalnego VariArt. Będziemy my w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Olsztynie o 18:00 dnia 13 XI 2008 roku. Będzie można zrobić obczajkę w celu podejrzenia, jak wyglądają poeci, poetki, kontestatorzy rzeczywistości, felietoniści, połykacze ognia i inne cuda nie widy.
Nie przeprowadzamy się do Łodzi ani do Sochaczewa, zamieszkam na najstraszniejszej ulicy osiedla Podleśna. Jeden oprych więcej. Bójcie się.

Chył

2008-10-30T13:30:00.002+01:00

william wharton zmarł

a w najnowszych 'migotaniach, przejaśnieniach', możecie przeczytać wywiad ze znanym i lubianym piotrem binkowskim. dwie i pół strony intymnych wyznań olsztyna wschodniego. gorące pytania i piekące odpowiedzi. prawie wszystkie tajemnice i połowa sekretów.
tylko czytać.

2008-10-29T21:51:00.001+01:00

trochę wschodniego w nowej szafie
nominacje do angelusa
o darmowym necie
książka xxi wieku?

ANTYLOGIA east-all-city collective hipertext

2008-10-29T01:09:00.005+01:00

nowy projekt w ramach naszej hiperutopii

bajka o żółwiu

2008-10-24T17:24:00.002+02:00

ten wiersz nie wygrał konkursu im. m. janion, bo napisaliśmy go sami:

bajka o żółwiu

dawno, dawno temu
był sobie internet
który pewnego dnia wstał i
zadał sobie pytanie
skąd się wziąłem
szukał na siedmiu kontynentach w kilkudziesięciu krajach i wreszcie dowiedział się
że nikt nie jest w stanie odpowiedzieć mu na to pytanie
usiadł na kamieniu
który nie był zwykłym kamieniem
ponieważ był to kamień niezwykły
bo był niezwykły i różnił się
od zwykłych kamieni
sześcioma cechami
miał wielki nos
szerokie usta
wąskie biodra
i był kobietą
ponieważ wszystkie kobiety myślą dupami
i są z kamienia

oczekiwane wyniki konkursu im M. Janion

2008-10-24T14:08:00.004+02:00

Z powodu ogromnego zainteresowania konkursem poetyckim imienia zacnej M.Janion
oraz załamująco wyrównanym poziomem wyniki ogłaszamy dopiero teraz
tak więc
zwycięzcą okazała się
Joanna Dymarek na wierszu job

wyróżnieni zainteresowaniem czcigodnego jury zostali
Marek Radecki na wierszu (roz)łąka z łóżkiem
Marcin Komorowski na sequel
Jakub Pawłowski na moim pokoleniu

olsztyn wschodni powiadomi o nagrodach

+

dobrze będzie wiersze pokazać w następnych postach, więc pokażemy.
liczba zgłoszeń przerosła pół tysiąca

2008-10-23T00:08:00.000+02:00

Szerokość Poetycka Zero - 13 numer CEGŁY - EUGENIUSZ TKACZYSZYN - DYCKI - 28.10.2008

Zapraszam na wyjątkowe spotkanie promujące nowy 13 numer Magazynu Materiałów Literackich Cegła z udziałem Eugeniusza Tkaczyszyna - Dyckiego oraz Piotra Rachonia (improwizacje klawiszowe), a także Konkurs Jednego Wiersza im. Kristinana Belwita

więcej pod linkiem

Nie przesadzone...

2008-10-22T13:01:00.003+02:00

...w żadnym stopniu były recenzje uznające inscenizacje "Żydówek nie obsługujemy" w Teatrze Jaracza za spektakl bardzo dobry. Za najwyższą pochwałę można uznać słowa autora tego zbioru opowiadań Mariusza Sieniewicza(link do nich we wpisie niedzielnym).
Scena kameralna na której spektakl jest wystawiany wydaje się miejscem dla tego dzieła naturalnym i znakomitym.Niewielkość pomieszczenia daję aktorom i publiczności możliwość lepszego zbliżenia.Aktorzy. To właśnie oni, a w szczególności Grzegorz Gromek, są głównymi atutami przedstawienia.Gromek stworzył kreacje ciekawą. Kogoś pomiędzy ikoną współczesnej kultury-Adasiem Miałczyńskim a głównym bohaterem spektaklu "Made in Poland"Wojcieszka. Człowieka nieprzystosowanego do rzeczywistości ,lecz zarazem walczącego z tym nieprzystosowaniem.Sztuka nie jest oczywiście bez wad. W mim przekonaniu w środkowej części akcja dostaje lekkiej zadyszki. Nie powinno to jednak zakłócić jej ogólnego dobrego odbioru.
Ogólna ocena:8/10

2008-10-21T01:03:00.001+02:00

Spotkanie z „Czasem Kultury" w Poznaniu

Wraz z Księgarnią Bookarest zapraszamy na promocję nowego numeru „Czasu Kultury" i dyskusję pt. „Czas imigrantów".

Gośćmi promocyjnego spotkania będą: prof. Michał Buchowski (antropolog społeczny, UAM Poznań) oraz dr Mariusz Guzek (filmoznawca, UKW Bydgoszcz). Spotkanie połączone z dyskusją o imigrantach poprowadzi Waldemar Kuligowski (redaktor „Czasu Kultury", antropolog kulturowy, prof. UAM).

Spotkaniu będzie towarzyszyć prezentacja tekstów Jagny Lubomirskiej, Euli Novak i Zvonko Dimoskiego. Autorzy będą obecni. Utwory autorów publikowanych na łamach najnowszego numeru „Czasu Kultury" usłyszeć będzie można w wykonaniu Moniki Raj, Piotra Wojtyniaka i Natalii Reczek.

27.10.2008 (poniedziałek), g. 19
Księgarnia Bookarest, Dziedziniec Sztuki, Stary Browar, Poznań

2008-10-20T21:04:00.000+02:00

Witam
Przypominam i serdecznie zapraszam, IX slam poetycki
już w środę, 22 października 2008, godz.18.30 klub muzyczny Stereo-Krogs, Zielona 8.
Swój udział zapowiedzieli slamerzy z Warszawy, Torunia, Katowic, a nawet z Łodzi.
Gdyby ktoś chciał jeszcze się zgłosić, jest 5 wolnych miejsc.
Udanej rywalizacji i miłej zabawy, kogo tym razem wybierze łódzka publiczność?
Pozdrawiam
Piotr Macierzyński

Slam planujemy rozegrać systemem pucharowym Poeci zostaną rozlosowani i aż do finału będą rywalizować ze sobą w parach, max 16 uczestników, proszę przygotować minimum 4 teksty/prezentacje W I rundzie i ćwierćfinale slamerzy mają po 2 minuty na scenie, w półfinale 3, a w finale 5 minut. O tym kto wygra decyduje publiczność! Główna nagroda wynosi 200 zł ale i półfinaliści otrzymają gratyfikacje pieniężne, będzie też piwo pocieszenia i książki.
Zgłoszenia proszę przysyłać najpóźniej do 21 października piotrmacierzynski@poczta.onet.pl
O udziale decyduje kolejność zgłoszeń.

Żydówki

2008-10-19T10:31:00.003+02:00

W Jaraczu można zobaczyć spektakl na podstawie prozy Mariusza Sieniewicza- Żydówek nie obsługujemy. Opinię Mariusza Sieniewicza można przeczytać na jego stronie. Wyborcza donosi o kontrowersjach związanych z plakatem. Niedługo Olsztyn Wschodni wyśle swoich ludzi i przeczytamy na blogu recenzję. Oczywiście Zapraszamy, bo ufamy autorowi.

wygniatanie

2008-10-17T01:07:00.001+02:00

układam przebłaganie
w tańcu wokół rozłożonych desek
i gładzę twoją skórę i jej gnicie

potem długo pachniesz ziemią
i prostować trzeba pod tobą
każdą jej grudkę
niech ci się lekko strząsa

ciepło z powietrza do skóry
trzeba wpraszać powoli
jak duszę w żelazko

2008-10-16T03:56:00.003+02:00

rozmowa z laureatem bookera

Do naszej skrzynki wpłynęły np. takie pytania:

1. Jeśli życie rzeczywiście można porównać do 4 pór roku, jak mam rozumieć moje co-jesienne ucieczki do ciepłych krajów?

2. siedzę przy stole, przy pustym rosole i co ja pierdole ?

3. Co było pierwsze:jajko czy kura?

4. Co się robi aby zostać częścią olsztynawschodzniego? Haracz jakiś?

odpowiedzi już wkrótce!

Krzysiek miał Środę w poniedziałek

2008-10-15T22:59:00.002+02:00

Nie będę ukrywał, że na kolejne spotkanie z cyklu "Czerwony Październik" poszedłem nastawiony nieco negatywnie(brak poglądów lewicowych).Czy moje złe nastawienie było słuszne o tym na końcu.Na spotkaniu, które zwyczajowo odbywa się na scenie Margines Teatru Jaracza, zjawił się nadkomplet publiczności. Gości było troje ale główną gwiazdą okazała się prof. Środa.Główny temat spotkania, czyli gender, po kilkunastu minutach ustąpił pola sytuacji feminizmu w Polsce.Dyskusję uznaję za rzeczową(w szczególności pytania zgromadzonych stały na wysokim poziomie) aczkolwiek słyszałem utyskiwania ,że za dużo było polityki.Olbrzymim zaskoczeniem dla mnie był fakt, że w wielu punktach miałem ze Środą podobne zdanie(no kto by pomyślał).Spotkanie trwało blisko 2,5 godziny a gdyby nie widoczne zmęczenie słuchaczy(Margines jest za mały na takie spotkania!) zapewne trwałoby jeszcze dłużej.
Ogólna ocena: 8/10

Krwl zwiedza spotkania literackie

2008-10-15T21:15:00.004+02:00

Olsztyn Wschodni w osobie Krawiela był dzisiaj na spotkaniu z Maliszewskim. W siedzibie Biura Literackiego. Najpierw musiałem ogarnąć i znaleźć miejsce, które było wciśnięte gdzieś między mediatekę, wrocart. W zasadzie jak tam przyszedłem i przycupnąłem na schodach(nie dlatego, że tam było tam tak dużo osób, po prostu mało miejsc siedzących), to zacząłem żałować, że znalazłem jednak miejsce tego spotkania. Wiersze czytał długowłosy Gawin, a Maliszewski walił mu komplementy, że hoho. Później Podgórnik coś tam pogadała i Maliszewski zaczął czytać coś, co nazwano szumnie wykładem. Prawie śmieszne opowieści polonisty z dwudziestoletnim doświadczeniem. Niby momentami śmieszne, ale to jednak za mało. Na koniec sieć wynurzeń emerytowanej nauczycielki. Karol Pęcherz rozluźnił atmosferę wspominkami z czasów swojej szkoły średniej. Nie było młodzieżowo, nie było kolorowo.
Ocena Krawiela: 2/5

2008-10-12T17:35:00.002+02:00

Otwieramy serię pytań. Każdy może wysłać swoje pytanie - moralne, niemoralne, osobiste, ogólne, mądre, głupie, a nawet retoryczne. Na najciekawsze odpowiemy na blogu. Chcemy, żebyście nas kochali, ale żeby do tego doszło, musicie dać nam możliwość okłamywania Was.

pytajcie: olsztynwschodni@o2.pl

SHORT STORY SLAM we Wrocławiu

2008-10-10T08:35:00.006+02:00

Kupiliśmy browary miejscowe

Mokry klasyk z łapy

Kobiety jakieś czytały

Fakin łenkers

Tubylcy

Olsztyn Wschodni dziwko!

Piotr w zasadzie chyba był zadowolony

Oni na nas nie głosowali

Krawiel jak zawsze się wkurwił

Nie tylko w Olsztynie są nocne

Całość wygrał jakiś typas, chyba Konrad Góra. Nie jest to ważne, bo to nikt z OLN WSCH.